Verbum

своди́ть​^II несов.

1. (вниз, в сторону) зво́дзіць;

2. (заводить) заво́дзіць, адво́дзіць;

3. (лишать высокого положения) зніма́ць, скіда́ць, зво́дзіць;

4. (собирать в одно место) зво́дзіць;

5. (о лесе) зво́дзіць, высяка́ць;

6. (устанавливать знакомство, дружбу и т. п.) заво́дзіць;

7. (сдвигать, сближать) зво́дзіць; (о бровях — ещё) ссо́ўваць;

8. (пятно и т. п.) выво́дзіць;

9. (переносить изображение) пераво́дзіць;

10. (к чему, на что) зво́дзіць (да чаго, у што);

11. (изменять тему разговора, мысли и т. п.) пераво́дзіць, зво́дзіць;

12. (о судорогах) зво́дзіць, ску́рчваць, крыві́ць; см. свести́​ ^1—12;

◊

не своди́ть глаз (с кого-л.) не зво́дзіць вачэ́й (з каго-небудзь).

уводи́ть несов.

1. ве́сці; (выводить) выво́дзіць; (отводить) адво́дзіць; (заводить) заво́дзіць;

2. разг. (похищать) кра́сці; (сводить) зво́дзіць; (отбивать у кого-л.) зво́дзіць, адбіва́ць; см. увести́;