перашпілі́ць, ‑шпілю, ‑шпіліш, ‑шпіліць;
1. Расшпіліўшы,
2. Прышпіліць, прыкалоць іначай, у другім месцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перашпілі́ць, ‑шпілю, ‑шпіліш, ‑шпіліць;
1. Расшпіліўшы,
2. Прышпіліць, прыкалоць іначай, у другім месцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Расхры́даны (разхры́даны) ’з незашпіленым каўнерам; з незакрытай шыяй і грудзямі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
zapiąć
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
шыры́нка, ‑і,
Разрэз у пярэдняй частцы штаноў; прарэх.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Расплі́кнуць ’расшпіліць (аплік, гузік, запанку)’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
пацэ́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць;
Трапіць у цэль.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зашпілі́цца, ‑шпілюся, ‑шпілішся, ‑шпіліцца;
1.
2. Стаць зашпіленым.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Stall
den ~ zúmachen
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
аплі́к
расшпілі́ць аплі́к áufhaken
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
гаплі́к
расшпілі́ць гаплі́к áufhaken
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)