fésthaken аддз. vi і ~, sich зачапі́цца;

sich im Gedächtnis ~ заста́цца ў па́мяці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пачапі́цца, ‑чашлюся, ‑чэпішся, ‑чапіцца; зак.

1. Зачапіцца, падчапіцца. У маіх вачах так і стаяў той момант, калі сом пачэпіцца на мой кручок і дзябёлая жардзінка пачне выгінацца, утрымліваючы вялікую рыбіну. Лупсякоў.

2. Разм. Павіснуць, учапіцца — пра ўсіх, многіх. [Зыбін:] Старая будзе так рада!.. Сястрычкі на шыю пачэпяцца, выцалуюць! Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

zahaczyć się

зак.

1. зачапіцца;

2. gdzie перан. разм. прыладзіцца; уладкавацца дзе

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

учапі́цца, учаплю́ся, учэ́пішся, учэ́піцца; зак.

1. за каго-што, у каго-што. Моцна ўхапіцца за каго-, што-н. або ўплесціся за што-н., у што-н.

У. за борт машыны.

У. ў валасы.

2. за што. Зачапіцца за што-н.

Кручок вуды ўчапіўся за водарасці.

3. чым за што. Закрануць што-н. у час руху.

У. воссю калёс за шула варот.

4. перан., за што. Тое, што і ухапіцца (у 2 знач.).

У. за думку.

5. за кім-чым. Далучыцца самавольна, без папярэдняй згоды да тых, хто ідзе куды-н.

За намі ўчапіўся сабака.

|| незак. учэ́плівацца, -аюся, -аешся, -аецца (да 1 і 4 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

zawadzić

zawadzi|ć

зак.

1. перашкодзіць;

on nam nie zawadzić — ён нам не перашкодзіць;

nie ~łoby — не зашкодзіла б;

2. зачапіць; зачапіцца; закрануць;

~ć о co nogą — зачапіць (зачапіцца) нагой за што;

3. о co заехаць па дарозе куды

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

зачэ́плівацца I несов., страд. зацепля́ться; см. зачэ́пліваць I

зачэ́плівацца II несов.

1. (за што) задева́ть, спотыка́ться (обо что), запина́ться; см. зачапі́цца II 1;

2. страд. задева́ться, поддева́ться; заба́гриваться; см. зачэ́пліваць II 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

graze

I [greɪz]

1.

v.i.

па́сьвіцца (на па́шы)

2.

v.t.

па́сьвіць

3.

n.

пасьба́ f.

II [greɪz]

1.

v.t.

1) лёгка закрана́ць, зачапля́ць што

2) зьбіва́ць; абдзіра́ць (ску́ру з рукі́)

2.

v.i.

зачапі́цца, шаргану́цца аб што

3.

n.

мала́я ра́нка, дра́піна f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

зачэ́пка, ‑і, ДМ ‑пцы, ж.

1. Дзеянне паводле дзеясл. зачэпліваць — зачапіць (у 1 знач.); дзеянне і стан паводле дзеясл. зачэплівацца — зачапіцца (у 1, 3 знач.).

2. Р мн. ‑пак. Разм. Прыстасаванне, якім што‑н. зачэпліваюць, якое што‑н. трымае; кручок.

3. перан.; Р мн. ‑пак. Разм. Прычына, падстава. І як ні стараўся Пракоп знайсці тут якую-небудзь нядбайнасць, упушчэнне, каб да чаго-небудзь прыдрацца, зачэпкі для .. прыдзіркі ён не знаходзіў. Колас. // Тое, да чаго можна прычапіцца, прыдрацца. [Гарлахвацкі:] Можа ў вашай біяграфіі ёсць якая-небудзь зачэпка.., якая магла паслужыць повадам для плётак. Крапіва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заско́чыць

1. áufspringen* vi (s), hinéinspringen* vi (s);

2. (зачапіцца) sich verfángen*, hängen bléiben* vi (s); (пра зашчэпку) éinrasten vi (h, s);

3. (зайсці) vorbéikommen* vi (s) (да каго-н. bei D), éinen Ábstecher zu j-m máchen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

заде́ть сов.

1. (зацепиться — за что) зачапі́цца; (зацепить — что) зачапі́ць; (коснуться — чего, тронуть — что) зачапі́ць, крану́ць (што), дакрану́цца (да чаго);

2. (тронуть — кого) зачапі́ць, закрану́ць, крану́ць;

3. перен. (взволновать) усхвалява́ць, крану́ць; (рассердить) раззлава́ць, угняві́ць; (оскорбить) абра́зіць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)