backside

[ˈbæksaɪd]

n.

1) зад -у m.; за́дні бок

2) informal за́д -а m., аза́дак -ка m., задо́к -ка́ m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Híntere sub m -n, -n груб. зад

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Hósenboden m -s, - і -böden зад штано́ў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zad, ~u

м. зад;

zad koński — круп

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

stern​1 [stɜ:n] n.

1. карма́;

stern on кармо́ю ўпе́рад

2. infml за́дняя ча́стка (чаго-н.), зад

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Pódex m -i -es, -e разм. зад, я́гадзіцы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Вузе́чніца ’простая кішка’ (КСП). Ад гузе́чніца ’тс’ (да gǫzъ ’зад’) са зменай «ілжэпратэзы» г на в.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Су́біна ’палавіна (звыч. кола) счыненай дамашняй каўбасы’ (мёрск., Нар. ск.). Няясна (іранічна да літ. subinė ’зад’?).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

breech

[bri:tʃ]

n.

зад -у m., аза́дак -ку m., я́гадзіца f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Паза́ддзе ’адыходы, астаткі пры малацьбе або веянні’ (ТСБМ, Нас., Бяльк.), поза́дзье ’тс’ (ТС). Укр. поза́дь ’тс’. Да зад (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)