spórnen vt

1) прышпо́рваць

2) заахво́чваць, стымулява́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

заахво́чванне ср.

1. приохо́чивание;

2. поощре́ние;

1, 2 см. заахво́чваць 1, 2;

3. поощре́ние;

матэрыя́льнае з. — материа́льное поощре́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ánspornen vt

1) прышпо́рваць; падганя́ць

2) заахво́чваць, стымулява́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

охо́та​II (желание) ахво́та, -ты ж.;

возбужда́ть охо́ту заахво́чваць, падахво́чваць;

◊

охо́та пу́ще нево́ли посл. ахво́та горш няво́лі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

стымуля́тар

(ад лац. stimulare = заахвочваць)

1) рэчыва, якое стымулюе развіццё раслін і жывёл;

2) лекавы прэпарат для павышэння разумовай і фізічнай працаздольнасці, для паляпшэння самаадчування.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

motivate

[ˈmoʊtəveɪt]

v.

1) матывава́ць, абгрунто́ўваць

2) быць прычы́най, схіля́ць, заахво́чваць да чаго́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

заахво́чвацца несов.

1. (чым) увлека́ться; пристраща́ться, приохо́чиваться (к чему); см. заахво́ціцца;

2. страд. заинтересо́вываться; приохо́чиваться, поощря́ться; побужда́ться; соблазня́ться; см. заахво́чваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

КВІНТЫЛІЯ́Н (Марк Фабій) (Marcus Fabius Quintilianus; каля 35, г. Калагурыс, цяпер Калаора, Іспанія — каля 96),

старажытнарымскі тэарэтык аратарскага мастацтва, педагог. Быў адвакатам, настаўнікам рыторыкі. Адкрыў першую дзярж. рытарскую школу. За вял. пед. заслугі ўпершыню ў гісторыі Стараж. Рыма атрымаў тытул ганаровага консула. Сярод яго вучняў быў Пліній Малодшы. З твораў К. захавалася толькі праца «Institutio oratoria» («Пра адукацыю аратара», 12 кніг, каля 95) — практычны дапаможнік для ўсебаковага навучання аратара з дзіцячага ўзросту. Паводле К., дзіця трэба выхоўваць ад моманту нараджэння. Пачынаць навучанне раіў да 7 гадоў, адначасова фарміраваць мараль і густ дзіцяці. Лічыў, што ўсе дзеці, за рэдкім выключэннем, надзелены здольнасцю вучыцца. Ад настаўнікаў патрабаваў грунтоўнай адукацыі, высокіх маральных якасцей. Гал. абавязкам настаўніка лічыў прывіццё любові да навучання, таму прапаноўваў заахвочваць вучняў пахвалой, узнагародамі. Заклікаў выхоўваць у дзіцяці дабрыню, асуджаў цялесныя пакаранні, выступаў за грамадскі характар навучання і інш. Пед. ідэі К. набылі асаблівую папулярнасць у эпоху Адраджэння.

т. 8, с. 217

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ermúntern vt падбадзёрваць; заахво́чваць (zu D – да чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áufmuntern vt

1) падбадзёрваць

2) заахво́чваць

3) разбудзі́ць, прагна́ць сон

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)