Háben n -s камерц. крэды́т;

Soll und ~ дэ́бет і крэ́дыт, прыхо́д і расхо́д

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

бухгалтэ́рыя, ‑і, ж.

1. Тэорыя і практыка ўліку гаспадарчых аперацый у прадуктах вытворчасці і ў грашовым выражэнні; рахункаводства. Нешта заблытаўся наш рахункавод, а я — няхай мне сорамна будзе прызнацца — таксама ў бухгалтэрыі не надта моцны. Брыль.

2. Падліковы аддзел на прадпрыемстве, ва ўстанове. Дыспетчарскі пакой будзе там, дзе цяпер бухгалтэрыя, яе мы пераселім заўтра ў другое месца. Хадкевіч.

•••

Двайная (італьянская) бухгалтэрыя — адзін з метадаў бухгалтарскага ўліку, пры якім кожная ўліковая аперацыя адлюстроўваецца дваяка — у прыходзе (дэбет) і расходзе (крэдыт) данай арганізацыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

obciążać

незак.

1. абцяжваць, абцяжарваць;

2. нагружаць;

3. бух. заносіць у дэбет;

obciążać czyje konto — дэбетаваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

крэ́дыт, ‑у, М ‑дыце, м.

Правая старонка прыходна-расходнай кнігі, куды запісваюцца ўсе скарыстаныя каштоўнасці, а таксама ўсе даўгі і расходы, якія ёсць на гэтым рахунку; проціл. дэбет.

[Ад лац. credit — ён верыць.]

крэды́т, ‑у, М ‑дыце, м.

1. Продаж тавараў з адтэрмінаванай платай або часовая выдача грошай у доўг з выплатай за гэта працэнта. Доўгатэрміновы крэдыт. Грашовы крэдыт. Узяць тэлевізар у крэдыт.

2. Камерцыйнае давер’е; плацежаздольнасць. // перан. Давер’е, аўтарытэт. Палітычны крэдыт. Карыстацца крэдытам у каго-небудзь.

3. мн. (крэды́ты, ‑аў). Грашовыя сумы, адпушчаныя на пэўныя расходы. Крэдыты на будаўніцтва. Крэдыты на народную асвету.

•••

Дзяржаўны крэдыт — сістэма дзяржаўных пазык.

[Ад лац. creditum — доўг.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

obciążyć

зак.

1. абцяжарыць;

2. нагрузіць;

obciążyć majątek długiem — улезці ў даўгі;

3. бух. занесці ў дэбет;

4. зрабіць адказным, абвінаваціць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Únkosten pl выда́ткі, расхо́ды;

auf ~ von j-m фін. на дэ́бет раху́нку, за кошт каго́-н.;

die ~ trágen* не́сці расхо́ды [выда́ткі];

sich in ~ stürzen патра́ціцца, зрабі́ць (вялі́кія) затра́ты;

die ~ bestréiten* пакрыва́ць [апла́чваць] (усе́) выда́ткі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

nota

ж.

1. нота;

2. заметка, нататка, зацемка;

3. паведамленне; авіза;

nota debetowa — дэбетовае авіза; дэбет-нота;

nota kredytowa — крэдытнае авіза; крэдыт-авіза;

nota ubezpieczeniowa — страхавое пасведчанне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

obciążenie

н.

1. абцяжарванне; абцяжаранне;

obciążenie dodatkową pracą — абцяжарванне дадатковай працай;

2. тэх. нагрузка;

obciążenie zupełnie — поўная нагрузка;

obciążenie dopuszczalne — дапушчальная нагрузка;

3. бух. занясенне ў дэбет

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

winien

1. вінаваты;

sam sobie winien — сам вінаваты;

kto temu winien — хто ў гэтым вінаваты;

2. вінен;

winien mi jest 100 złotych — ён вінен мне 100 злотых;

3. павінен;

winien to uczynić — ён павінен гэта зрабіць;

4. бух. дэбет;

Bogu ducha winien — не вінаваты

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)