дуга́, ‑і́, ДМ ‑дузе́; мн. ду́гі (зліч.2,3,4 дугі́), дуг; ж.
1. Частка конскай збруі з сагнутага тонкага ствала дрэва, якая служыць для прымацавання аглобляў да хамута. Хутка Гнеды стаяў у аглоблях, пад жоўтаю кантоваю дугою.Гартны.Аднаго дня брычка са званочкам пад дугою пад’ехала да ганка пана Казіміра.Пестрак.
2. Частка акружнасці або круглаватай крывой лініі. Апісаць дугу.//узнач.прысл.дуго́й. У форме дугі, выгнутай лініі. Бровы дугой. □ Лес абгінаў сяло дугой.Шамякін.
3.Разм. Прыёмнік току на трамвайных вагонах. Ад слупа да слупа нацягнуты трасы, а да іх падвешаны правады, з якіх тралейбусныя штангі і трамвайныя дугі здымаюць ток.Жычка.
•••
Электрычная дуга; вольтава дуга — дугавы разрад паміж вугальнымі або металічнымі блізка размешчанымі электродамі.
Сагнуцца ў дугугл. сагнуцца.
Сагнуць у дугугл. сагнуць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
bow
I[baʊ]1.
v.i.
1) кла́няцца
He smiled and bowed — Ён усьміхну́ўся й паклані́ўся
2) схіля́цца; падпарадко́ўвацца
The boy bowed to his parents’ wishes — Хлапе́ц падпара́дкаваўся жада́ньню бацько́ў
2.
v.t.
1) схіля́ць (галаву́)
to bow one’s thanks — падзя́каваць пакло́нам
2) віта́ць пакло́нам
3) згіна́ць; го́рбіць
The man was bowed by old age — Ста́расьць зго́рбіла чалаве́ка
3.
n.
пакло́н -у m., кіў галавы́
•
- bow and scrape
- bow out
- take a bow
II[boʊ]1.
n.
1) лук -а m. (збро́я)
2) смык -а́m.
3) ву́зел (ба́нтам)
a bow of ribbon — бант са сту́жкі, ба́нцік -а m.
4) дуга́f., вы́гін -у m.
2.
adj.
дугавы́, дугападо́бны; сагну́ты (у дугу́), зго́рблены
3.
v.t.
1) выгіна́ць; згіна́ць (у дугу́)
2) ігра́ць на смыкавы́м інструмэ́нце
4.
v.i.
1) выгіна́цца, згіна́цца
2) вадзі́ць смыко́м па стру́нах
•
- have two strings to one’s bow
III[baʊ]
n.
нос карабля́, чаўна́ ці самалёту
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)