bzikowaty

прыдуркаваты, дзівачлівы; дзівачны; дзівацкі; дзівакаваты

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wáhnwitzig a безразва́жны; шалёны, дзіва́цкі; недарэ́чны, бязглу́зды

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wacky, whacky

[ˈwæki]

adj., Sl.

дзіва́цкі; эксцэнтры́чны; дуракава́ты, прысту́кнуты

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

шалапу́тны, ‑ая, ‑ае.

Разм. Легкадумны, дзівацкі, узбаламучаны. Сярэдняя ж сястра Клава гаварыла, што ў Марыі на дні сем пятніц, што яна выскачка, да таго яшчэ шалапутная. Гроднеў. Сыны раслі шалапутныя. Адзін рыбалкай захапіўся, другі — музыкай, трэці — паляваннем, чацвёрты мяняць усё любіў. Жычка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

uncouth

[ʌnˈku:Ө]

adj.

1) нязгра́бны; нехлямя́жы; нявы́хаваны, з благі́мі мане́рамі

2) дзіва́цкі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

rum

I [rʌm]

n.

ром -у m.

II [rʌm]

adj. Sl.

дзіўны́, дзівакава́ты, дзіва́цкі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ridiculous

[rɪˈdɪkjələs]

adj.

сьмяхо́тны; дзіва́цкі; абсу́рдны; сьме́ху ва́рты

it is ridiculous — Гэ́та сьме́ху ва́рта

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

cudacki

cudack|i

разм. дзіўны, дзівотны, дзівацкі;

po ~u — па-дзівацку

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zwariowany

звар’яцелы; ашалелы; шалёны; дзівацкі;

zwariowany pomysł — шалёная (вар’яцкая; дзівацкая) думка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

überspánnt a

1) зана́дта мо́цна наця́гнуты

2) перабо́льшаны, празме́рны

3) экстравага́нтны, дзіва́цкі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)