заакцэптава́ць
‘прыняць што-небудзь да аплаты; далучыць што-небудзь да чаго-небудзь; уступіць у рэакцыю з чым-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заакцэпту́ю |
заакцэпту́ем |
| 2-я ас. |
заакцэпту́еш |
заакцэпту́еце |
| 3-я ас. |
заакцэпту́е |
заакцэпту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
заакцэптава́ў |
заакцэптава́лі |
| ж. |
заакцэптава́ла |
| н. |
заакцэптава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заакцэпту́й |
заакцэпту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заакцэптава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
załączyć
зак. далучыць; дадаць; прыкласці
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
далучэ́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. далучаць — далучыць і далучацца — далучыцца. Далучэнне прыстаўкі да кораня.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прырасці́ць, ‑рашчу, ‑росціш, ‑росціць; зак., што.
1. Даць магчымасць прырасці, прыжыцца. Прырасціць галінку.
2. Спец. Далучыць нарошчваючы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падалуча́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.
Разм. Далучыць усіх, многіх або ўсё, многае да каго‑, чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цывілізава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе; зак. і незак., каго-што.
Зрабіць (рабіць) цывілізаваным; далучыць (далучаць) да цывілізацыі. Цывілізаваць адсталыя плямёны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вовле́чь сов., в разн. знач. уцягну́ць; (привлечь к участию — ещё) залучы́ць, далучы́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прыгарадзі́ць, ‑раджу, ‑родзіш, ‑родзіць; зак., што.
Абгарадзіўшы, далучыць да чаго‑н. Прыгарадзіць участак зямлі да двара. Прыгарадзіць дзялянку да саду.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыключы́ць, ‑ключу, ‑ключыш, ‑ключыць; зак., што.
Уключыўшы, далучыць да чаго‑н.; падключыць (да сеткі, ланцуга і пад.). Прыключыць провад да электрасеткі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыпле́сці, -ляту́, -ляце́ш, -ляце́; -ляцём, -лецяце́, -ляту́ць; -лёў, -ляла́, -ло́; -ляці́; -ле́цены; зак.
1. што. Далучыць, уплятаючы.
П. стужку да вянка.
2. перан., каго-што. Ублытаць у што-н., упамянуць дарэмна (разм.).
Прыплялі і маё імя да гэтай справы.
|| незак. прыплята́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)