weal

I [wi:l]

n.

дабрабы́т -у m.

II [wi:l]

n.

рубе́ц -ца́, шрам -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

dobrobyt, ~u

м. дабрабыт; дастатак;

wzrost (spadek) ~u ludności — павышэнне (паніжэнне) дабрабыту насельніцтва

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ЗАЛ,

у міфалогіі каўказска-іберыйскіх народаў (лакцаў, цахураў, рутульцаў, аварцаў, татаў) вярхоўны бог. Лічылася, што З. жыве на небе, ён вечны, усёвідушчы, усёмагутны, усёпераможны і літасцівы ўладар неба і зямлі. Ад яго залежыць дабрабыт на зямлі; сумленных і добрых людзей ён робіць багатымі, бессардэчных і прагных — жабракамі, пазбаўляючы іх розуму. З распаўсюджаннем ісламу З. сталі атаясамліваць з алахам.

т. 6, с. 508

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Wóhlsein n -s дабрабы́т, здаро́ўе;

auf dein ~!, zum ~! за тваё здаро́ўе!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

welfare [ˈwelfeə] n.

1. дабрабы́т; даста́так;

for the welfare of the people для дабрабы́ту наро́да

2. дапамо́га; дабрачы́ннасць;

public welfare сацыя́льнае забеспячэ́нне;

live on welfare жыць на дапамо́гу

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

благоде́нствие ср., уст. даста́так, -тку м., дабрабы́т, -ту м.; (процветание) ро́сквіт, -ту м., працвіта́нне, -ння ср.; (счастливая жизнь) шчаслі́вае жыццё;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

verméhren

1. vt памнажа́ць, мно́жыць;

den Wóhlstand ~ павыша́ць дабрабы́т

2. ~, sich размнажа́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

меркантылі́зм, ‑у, м.

1. Эканамічная тэорыя і палітыка ўрада, якая існавала ў Еўропе ў 16–18 стст., заснаваная на тым, што дабрабыт краіны залежыць быццам бы не ад развіцця вытворчасці, а ад перавагі вывазу тавараў з краіны над прывозам і накаплення грашовых капіталаў.

2. перан. Кніжн. Схільнасць да нажывы, гандлярства.

[Фр. mercantilisme ад іт. mercante — гандаль.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Wohl n -(e)s дабрабы́т, даста́так, дабро́;

zum ~ !, (auf) dein ~! (за) тваё здаро́ўе!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ску́ра, -ы, ж.

1. Верхняе покрыва цела чалавека і жывёлы.

С. на руках гладкая.

2. Вырабленая шкура жывёлы.

Паліто з натуральнай скуры.

3. перан. (звычайна са словамі «свая», «уласная» і пад.). Пра жыццё, існаванне, дабрабыт (разм.).

Свая с. даражэй.

◊

Вылазіць са скуры — старацца з усіх сіл.

Скура ды косці — пра вельмі худога чалавека.

Скура свярбіць — пра няўрымслівага, неспакойнага чалавека, які быццам просіцца на пакаранне.

|| памянш. ску́рка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак, ж. (да 1 знач.).

|| прым. ску́рны, -ая, -ае (да 1 знач.).

Скурныя захворванні.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)