ringing​2 [ˈrɪŋɪŋ] adj. зво́нкі, гу́чны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

гу́чнасць ж.

1. зву́чность;

2. гро́мкость;

1, 2 см. гу́чны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гучне́йшы, ‑ая, ‑ае.

Выш. ст. да прым. гучны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

schállend a зво́нкі, гу́чны;

~es Gelächter гу́чны [мо́цны] смех

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

stentorian [stenˈtɔ:riən] adj. fml грамавы́, гу́чны (пра голас)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

tubalny

трубны, гучны;

tubalny głos — гучны (трубны) голас

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

loud​1 [laʊd] adj.

1. гу́чны;

a loud voice/laugh гу́чны го́лас/смех

2. шу́мны, шумлі́вы

3. кі́дкі, крыклі́вы (пра фарбы, адзенне)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

tónreich a гу́чны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

dźwięczny

гучны, звонкі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

gromki

гучны; шумны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)