мнагаграннік, усе грані якога — правільныя многавугольнікі розных відаў, а мнагагранныя вуглы кангруэнтныя або сіметрычныя. Існуе 13 розных тыпаў выпуклых П.м. і 2 бясконцыя серыі (прызмы і антыпрызмы), нявыпуклых (зоркападобных) П.м. больш за 51.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
гранёны, ‑ая, ‑ае.
1.Дзеепрым.зал.пр.ад граніць.
2.узнач.прым. Які мае грані; з гранямі. Гранёная ваза. Гранёны штык.// Які падвяргаўся граненню. Гранёны крышталь.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
БРУСЧА́ТКА,
дарожна-будаўнічы матэрыял з трывалых горных парод (граніт, дыябаз, базальт і інш.). Мае выгляд брускоў (даўж. 15—30, шыр. 12—15, выш. 10—15 см). Вырабляюць на каменедрабільных машынах з выраўноўваннем правай грані і краёў. Выкарыстоўваюць для брукавання плошчаў і вуліц.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
рамбо́эдр
(ад ромб + -эдр)
паралелепіпед, усе грані якога з’яўляюцца роўнымі ромбамі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
трапецо́эдр
(ад трапецыя + -эдр)
мат. мнагаграннік, грані якога маюць выгляд транецый.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
МНАГАГРА́ННЫ ВУ́ГАЛ,
частка прасторы, абмежаваная трыма ці больш плоскасцямі, якія парамі перасякаюцца і маюць адзін агульны пункт. Агульны пункт наз. вяршыняй, лініі перасячэння плоскасцей — рэбрамі, самі плоскасці — гранямі. М.в., які размешчаны з аднаго боку ад плоскасці кожнай сваёй грані, наз. выпуклым. Гл. таксама Цялесны вугал.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
паралелепі́пед
(ад гр. parallelos = паралельны + epipedon = плоскасць)
шасціграннік, усе грані якога з’яўляюцца паралелаграмамі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
грань
1.(предел, граница) мяжа́, -жы́ж.;
2.в др. знач. грань, род.гра́ніж.;
грань ку́ба грань ку́ба.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
КЛО́МЛЯ,
традыцыйная бел. рыбалоўная прылада. Мае выгляд трохграннай прызмы, абцягнутай сеткай (апрача адной грані). Рабілі яе на драўляным каркасе ці з прутоў. Рыбу лавілі ўдваіх уброд: тапілі К. ў вадзе, заганялі рыбу ў яе, падцягваючы К. да берага і боўтаючы нагамі. К. была пашырана на Палессі, Гродзеншчыне.
І.М.Браім.
Рыбакі з кломляй. Былая вёска Лучынка Слуцкага павета Мінскай губ.Пач. 20 ст.
