шы́фер, -у,
1. Чорны або шэры
2. Будаўнічы матэрыял у выглядзе плітак або лістоў са сланцу.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шы́фер, -у,
1. Чорны або шэры
2. Будаўнічы матэрыял у выглядзе плітак або лістоў са сланцу.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
léhmig
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
tónhaltig
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
tónig
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
clayey
1)
2) абма́заны глі́най
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ЛІТАГРА́ФСКІ КА́МЕНЬ,
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КРУЛЕ́ЎШЧЫНСКАЕ РАДО́ВІШЧА ПЯСЧА́НА-ЖВІРО́ВАГА МАТЭРЫЯ́ЛУ У Докшыцкім р-не Віцебскай
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Мыл ’іл’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
лубя́к
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
мантмарылані́т
(ад
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)