chat1 [tʃæt] n. размо́ва, гу́тарка, гаво́рка; comput. чат
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
разва́жлівы, -ая, -ае.
1. Які любіць падумаць, разважыць.
Старэйшы брат больш р.
2. Які выяўляе развагу, здольнасць разважаць.
Гаворка ў яго разважлівая.
|| наз. разва́жлівасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
АЗЕРБАЙДЖА́НСКАЯ МО́ВА,
адна з цюркскіх моў (агузасельджукская падгрупа), дзярж. мова Азербайджанскай Рэспублікі (гл. Азербайджан). Пашырана таксама ў Грузіі, Арменіі, Дагестане, Іране, Іраку і Турцыі. З сучасных моў найб. блізкая турэцкай. Мае 4 дыялектныя групы: усх. (бакінскі, кубінскі, шэмахінскі дыялекты, муганская і ленкаранская гаворкі), зах. (казахскі, гянджынскі, карабахскі дыялекты і айрумская гаворка), паўн. (нухінскі дыялект і закатальска-кахская гаворка), паўд. (нахічэванскі, ардубадскі, таўрызскі дыялекты і ерэванская гаворка). Адрозненні ў дыялектах закранаюць пераважна фанетыку і лексіку. Літ. азербайджанская мова развіваецца з 13 ст. (аснова — шэмахінскі і бакінскі дыялекты).
У фанет. сістэме 9 галосных фанем, 23 зычныя. У марфалогіі 9 часцін мовы, у т. л. паслялогі. У сінтаксісе развіта сістэма злучнікавых складаных сказаў. Пісьменства да 1929 на аснове араб. графікі, у 1929—39 на аснове лац. алфавіта, з 1939 на аснове рус., з 1991 — лац. графікі.
т. 1, с. 161
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
бязла́дны, -ая, -ае.
1. Пазбаўлены парадку, хаатычны.
Б. натоўп.
2. У якім няма пэўнай сістэмы, паслядоўнасці, рытму; сумбурны.
Бязладная гаворка.
3. Бесталковы, неарганізаваны.
Б. чалавек.
|| наз. бязла́днасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прыці́хлы, -ая, -ае.
1. Які перастаў падаваць гукі, ствараць шум; сцішаны; прыглушаны.
Прыціхлая вячэрняя вёска.
Прыціхлая гаворка.
2. Які перастаў рухацца, заціх, паслабеў у сіле свайго праяўлення.
Прыціхлыя дзеці.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
скверносло́вие ср. брыдкасло́ўе, -ло́ўя ср.; бры́дкая ла́янка, бры́дкая гаво́рка;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
рыто́рыка, -і, ДМ -рыцы, ж.
1. Тэорыя аратарскага мастацтва.
2. Напышлівая і беззмястоўная гаворка.
Голая р.
|| прым. рытары́чны, -ая, -ае.
Рытарычнае пытанне (прыём аратарскай мовы — сцвярджэнне ў форме пытання).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
уця́міць, -млю, -міш, -міць; зак., што і з дадан. (разм.).
Зразумець сэнс, змест чаго-н., поўнасцю ўсвядоміць што-н.
Я не адразу ўцяміў, пра што ідзе гаворка.
У. сэнс выказвання.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гаваро́к, ‑рку, м.
1. Ціхая гаворка. Нізалася мірная гамонка старых, гаспадароў, вясёлы гаварок моладзі. Мележ.
2. Тое, што і гаворка (у 6 знач.). — Так, браток — дарагуша, — сібірскім гаварком сказаў Апаньін. «Маладосць».
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
wanderings [ˈwɒndərɪŋz] n. pl.
1. lit. вандрава́нні, падаро́жжы
2. тры́зненне, няскла́дная гаво́рка
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)