грабны́ тех. гребно́й;

г. вінт — гребно́й винт

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

трохло́пасцевы, ‑ая, ‑ае.

З трыма лопасцямі. Трохлопасцевы вінт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

винт​II карт. вінт род. вінта́ м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ві́нцік, ‑а, м.

Памянш. да вінт ​1 (у 1 знач.); шрубка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПРАПЕ́ЛЕР (англ. propeller ад лац. propellere гнаць, штурхаць уперад),

тое, што паветраны вінт.

т. 13, с. 15

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ГЕЛІКАПТЭ́Р [ад грэч. helix

(helikos) спіраль, вінт + pteron крыло),

устарэлая назва верталёта. Выкарыстоўваецца ў шэрагу замежных краін.

т. 5, с. 140

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

грабны́, ‑ая, ‑ое.

Які прыходзіць у рух судна шляхам адштурхоўвання вады. Грабны вінт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вінці́ць, вінчу, вінціш, вінціць; незак., што.

Разм. Паварочваць, укручваць або выкручваць вінт, шрубу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́вінціць, ‑нчу, ‑нціш, ‑нціць; зак.

Выкруціць з сярэдзіны чаго‑н. вінт і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

грабны́ тэх.;

грабны́ вінт Schíffsschraube f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)