транспіры́раваць
‘(пра расліны) выпара´ць вільгаць (транспірыраваць што-небудзь і без прамога дапаўнення)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
транспіры́руе |
транспіры́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
транспіры́раваў |
транспіры́равалі |
| ж. |
транспіры́равала |
| н. |
транспіры́равала |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
транспіры́руючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
транспіры́раваць
‘(пра расліны) выпара´ць вільгаць (транспірыраваць што-небудзь і без прамога дапаўнення)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
транспіры́руе |
транспіры́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
транспіры́раваў |
транспіры́равалі |
| ж. |
транспіры́равала |
| н. |
транспіры́равала |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
транспіры́раваўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пасо́хлы, -ая, -ае.
1. Які стаў сухім, страціў вільгаць; які перасох (пра вусны).
2. Які завяў, засох ад неспрыяльных умоў.
Пасохлая трава.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вы́сахлы, -ая, -ае.
1. Такі, з якога выпарылася вільгаць.
Высахлая рэчка.
2. Які ссох, перастаў жыць.
Высахлае дрэва.
3. перан. Схуднелы.
В. твар.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прамака́ць¹, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак.
1. гл. прамокнуць.
2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Прапускаць цераз сябе вільгаць, сырасць.
Прарызінены плашч не прамакае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Féuchtigkeit f - сы́расць, вільго́тнасць, ві́льгаць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
гіграскапі́чны, ‑ая, ‑ае.
Здольны лёгка паглынаць вільгаць. Гіграскапічная вата.
[Ад грэч. hygrós — вільготны і skopéō — назіраю.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
засушы́цца, ‑сушыцца; зак.
Страціўшы вільгаць, зрабіцца сухім. Кветкі добра засушыліся.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
макрэ́ча ж. (разм.) Nässe f -; Féuchtigkeit f - (вільгаць)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
вы́смаглы, ‑ая, ‑ае.
Які страціў вільгаць, высах ад гарачыні. Высмаглае поле.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)