фее́рыя, -і, мн. -і, -рый, ж.

1. Тэатральнае або цыркавое прадстаўленне з казачным сюжэтам, раскошнымі дэкарацыямі і рознымі сцэнічнымі эфектамі.

2. перан. Чароўнае, казачнае відовішча.

|| прым. фееры́чны, -ая, -ае (да 1 знач.).

Феерычныя эфекты.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Тамаша́ ’крык, гармідар’ (Мат. Гом.). Параўн. рус. томаша́ ’суталака, суматоха’, старое ’барацьба, відовішча’, якое выводзяць з тат.-баш. tamaša ’суталака, сціжма; відовішча’ (Фасмер, 4, 75).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

sickening [ˈsɪkənɪŋ] adj. га́дкі, агі́дны;

a sickening sight агі́днае відо́вішча

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

шо́у, нескл., н.

Пышнае сцэнічнае відовішча з удзелам майстроў эстрады, цырка, джаз-аркестраў, балета на лёдзе і пад. / у перан. ужыв. Для амерыканцаў футбол — гэта шоу. «Звязда».

[Англ. show.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Тэарэ́ма ‘матэматычнае палажэнне, правільнасць якога ўстанаўліваецца доказам’ (ТСБМ). Праз рускую мову (теорема) з франц. théorème, якое з лац. theorema ‘палажэнне, якое падлягае доказу’ < ст.-грэч. θεωρέω ‘гляджу на відовішча’, ‘разглядваю, абмяркоўваю, ацэньваю’, θεώρημα ‘відовішча’ (Фасмер, 4, 43; ЕСУМ, 5, 547).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

спекта́кль

(фр. spectacle, ад лац. spectaculum = відовішча)

1) тэатральная пастаноўка;

2) перан. якое-н. незвычайнае відовішча, здарэнне.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

entertainment [ˌentəˈteɪnmənt] n.

1. заба́ва; відо́вішча; эстра́днае/забаўля́льнае прадстаўле́нне

2. прыём гасце́й

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

МАТАДО́Р (ісп. matador ад matar забіваць), 1) галоўная асоба ў групе ўдзельнікаў бою быкоў (карыды). На заканчэнне відовішча павінен шпагай забіць быка.

2) Гал. ўдзельнік у якой-н. справе.

3) У некат. картачных гульнях 3 вышэйшыя козыры.

т. 10, с. 203

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

pitiful [ˈpɪtifəl] adj.

1. жа́ласны; няшча́сны

2. убо́гі; нікчэ́мны;

pitiful sight убо́гае відо́вішча

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Show [ʃɔu] f -, -s шоу, відо́вішча; дэманстра́цыя, пака́з

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)