у беларусаў каляровыя стужкі, тасёмкі з разнаколерных шаўковай, баваўнянай тканін ці даматканай шарсцянкі, якія ўпляталі ў косы і ўпрыгожвалі дзявочую прычоску; часам К. ўквечвалі пярэстымі пучкамі часанай воўны (вясельны ўбор маладой Ляхавіцкага строю). Выйшлі з ужытку.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КАРАВА́Й,
хлебны выраб; вял. круглы бохан з пшанічнай мукі, спечаны да якой-н. урачыстасці; вясельны абрадавы пірог у слав. народаў. На традыц.бел. вяселлі К. замешвалі і пяклі запрошаныя жанчыны — каравайніцы. Падрыхтоўка і выпяканне яго суправаджаліся каравайнымі песнямі, танцамі. У канцы застолля сват з прыгаворамі дзяліў і раздаваў К. радні, гасцям жаніха і нявесты, якія віншавалі і абдорвалі маладых. Вясельны К. аздаблялі ляпным, ціснёным ці маляваным дэкорам, жывымі і штучнымі кветкамі, галінкамі дрэў і раслін. У старажытнасці характар упрыгожання меў яскрава выяўлены сімвалічны сэнс: пажаданне сям’і шчасця і многа дзяцей, дастатку ў хаце (вылепленыя з цеста птушкі, птушынае гняздзечка з яйкамі, фігуркі маладога з маладой, а за імі — немаўля і інш.). У наш час як К. выкарыстоўваюць пакупны торт і інш. кандытарскія вырабы, пякуць і традыц. К.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
wedding
[ˈwedɪŋ]1.
n.
1) шлюб -у m.
2) вясе́льле n.
2.
adj.
вясе́льны
wedding cake — вясе́льны карава́й або́ торт
wedding dress — шлю́бная суке́нка
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
bridal[ˈbraɪdl]adj.вясе́льны, шлю́бны;
a bridal veil шлю́бны вэ́люм;
a bridal shower дзяво́чнік, вечары́нка напярэ́дадні вясе́лля
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
картэ́жм.:
свято́чны картэ́ж Féstzug m -(e)s, -züge;
вясе́льны [шлю́бны] картэ́ж Hóchzeitszug m
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Вясе́льніца ’нявеста’ (КТС, Я. Купала). Да вясельны (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
картэ́ж
(фр. cortège)
урачыстае шэсце, выезд (напр.вясельны к.).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
ślubny
шлюбны;
strój ślubny — шлюбны ўбор; вясельны строй
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
БЫКО́ЎСКІ ((Bykowski) Якса Пётр) (31.1.1823, с. Якушынцы Вінніцкай вобл., Украіна — 3.6.1889),
польскі пісьменнік, збіральнік і даследчык бел.нар. песень і абрадаў. Скончыў Кіеўскі ун-т (1843). З 1858 жыў у Камянцы, з 1866 у Варшаве. Аўтар аповесцяў пра мінулае польск. шляхты. У працы «Абрадавыя песні рускага насельніцтва з ваколіц Пінска» (1878) апісаў куставы і вясельны абрад на Піншчыне, апубл. сямейна-, каляндарна-абрадавыя і пазаабрадавыя бел.нар. песні.