to let off passengers — выпушча́ць, выса́джваць пасажы́раў
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
áusschiffen
1.vtвыса́джваць [выгружа́ць] з карабля́
2.vi выхо́дзіць у мо́ра (на караблі)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
plant2[plɑ:nt]v.
1. садзі́ць (расліны), заса́джваць; засе́йваць;
plant potatoes садзі́ць бу́льбу;
plant a field with barley засе́йваць по́ле ячме́нем
2. : plant doubts пасе́яць сумне́нні
plant out[ˌplɑ:ntˈaʊt]phr. v.выса́джваць у грунт; пераса́джваць, пікі́раваць (расліны)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
áusbootenvt
1) марск.выса́джваць пасажы́раў з парахо́да ў ло́дку
2) разм. выжыва́ць, звальня́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
debark
I[dɪˈbɑ:rk]1.
v.i.
выса́джвацца; сыхо́дзіць на зямлю́(з вадапла́ва, ваго́на, самалёта); выгружа́цца
2.
v.t.
выса́джваць(пасажы́раў); выгружа́ць
II[,di:ˈbɑ:rk]
v.
зьдзіра́ць кару́ з дрэ́ва
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Плянтава́ць ’разраўноўваць няроўнасці на сенажаці ці пашы’, ’вытоптваць, збіваць пасевы’ (дзярж., Нар. сл.), ’раўняць, расчышчаць’ (Сцяшк. Сл.), ’выкарчоўваць’ (даўг., Сл. ПЗБ), плян‑ тоўка ’поле на месцы расчышчанага лесу’ (гродз., Мат. АС; Сцяшк. Сл.; Сцяшк. МГ), ’балотны луг’ (Касп.). З польск.plantować ’выраўноўваць паверхню грунту’, паводле Банькоўскага (2, 598), “штучны чыгуначны тэрмін”, магчыма, ад назвы planty ў Кракаве, пасаджанага на месцы зруйнаваных умацаванняў парку, ад лац.plantu ’расліна’, параўн. польск.plantować ’разводзіць экзатычныя расліны’, plantówka ’балотны луг, сена з якога можна збіраць толькі зімой’; Варш. сл. значэнне ’садзіць расліны’ выводзіць з франц.planier, якое з лац.plantare ’саджаць, высаджваць, засаджваць’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
wysadzać
незак.
1.высаджваць;
2. абсаджваць;
3. выстаўляць; высоўваць;
4.разм. выломліваць; выбіваць;
5. узрываць; падрываць;
wysadzać w powietrze — узрываць;
гл. wysadzić
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
прывяза́ць, ‑вяжу, ‑вяжаш, ‑вежа; зак.
1.што. Звязаўшы, завязаўшы вузлом, прымацаваць да чаго‑н. [Мая] справілася з плынню і да лодкі дабралася хутка, прывязала вяроўку і ўзнятаю рукою дала знаць, што ўсё гатова.Дуброўскі.Сымон прывязаў лейцы да лёсткі, саскочыў з воза і пайшоў .. поруч.Чарнышэвіч.// Прымацаваць да чаго‑н. пры дапамозе вяроўкі, рэменя і пад. [Параход] прывязалі канатамі, паклалі дошкі на бераг, пачалі высаджваць палонных.Лынькоў.За канаўкаю чалавек прывязаў каня да мізэрнай астачы плота і сам крута павярнуў за вугал.Чорны.
2.перан.; каго. Цесна звязаць з кім‑, чым‑н., паставіць у залежнасць ад каго‑, чаго‑н. Без млына Нічыпар не мог пражыць. Пятнаццаць гадоў моцна прывязалі яго да старой, пахілай будыніны.Асіпенка.Некалькі разоў за той дзень .. [Антон] ўкрадкам варочаўся да дарогі і кожны раз адыходзіў назад. Але вялікая сіла прывязала яго да гэтага месца.Чорны.
3.перан., каго. Выклікаць прывязанасць да каго‑н. — І наогул — ён асілак-чалавек. Увойдзе, абзавецца і адразу прывяжа да сябе.Лужанін.
4.што. Спец. Звязаць з якім‑н. арыенцірам, суаднесці з чым‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
land
[lænd]1.
n.
1) сухазе́м’е n., су́ша f.
2) гле́ба, зямля́f.
good land for a garden — до́брая зямля́ дла гаро́ду
3) зяме́льная ўла́снасьць, маёнтак -ка m.
4) край -ю m., краі́на f.; раён -у m.
the land of Belarus — белару́скі край
mountainous land — го́рны раён
2.
v.t.
1) выса́джваць(на бе́раг)
2) прызямля́ць
3.
v.i.
1) прыстава́ць, прыча́льваць
2) выса́джвацца
3) апына́цца, прыбыва́ць
He landed in jail — Ён апыну́ўся ў астро́зе
•
- lands
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
lánden
1.vi(s)
1) прыстава́ць да бе́рага, выса́джвацца; прызямля́цца
2) прыбыва́ць на ме́сца, дабі́цца [дасягну́ць] свайго́;
der Rádfahrer lándete auf dem drítten Platz веласіпеды́ст прыйшо́ў трэ́цім