скна́рыць

‘надакучліва выпрошваць што-небудзь; быць скупым’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. скна́ру скна́рым
2-я ас. скна́рыш скна́рыце
3-я ас. скна́рыць скна́раць
Прошлы час
м. скна́рыў скна́рылі
ж. скна́рыла
н. скна́рыла
Загадны лад
2-я ас. скна́р скна́рце
Дзеепрыслоўе
цяп. час скна́рачы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вые́нчваць

‘жаласна стагнаць, крычаць ад болю; назойліва, надакучліва выпрошваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. вые́нчваю вые́нчваем
2-я ас. вые́нчваеш вые́нчваеце
3-я ас. вые́нчвае вые́нчваюць
Прошлы час
м. вые́нчваў вые́нчвалі
ж. вые́нчвала
н. вые́нчвала
Загадны лад
2-я ас. вые́нчвай вые́нчвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час вые́нчваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

wyjednywać

незак. хадайнічаць; дабівацца; выпрошваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

bum​3 [bʌm] v. (off) infml выпро́шваць, жабрава́ць

bum around [ˌbʌməˈraʊnd] phr. v. infml валацу́жнічаць, бадзя́цца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

выпро́швацца несов.

1. разг. выпра́шиваться; см. вы́прасіцца;

2. страд. выпра́шиваться; выма́ливаться; см. выпро́шваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

erfléhen vt высок. вымо́льваць, выпро́шваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ábbetteln vt (D) выпро́шваць; выкле́нчваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Кро́мкаць 1 ’каркаць (пра крык гругана)’ (Нар. лекс.). Гл. крумкаць.

Кромкаць 2 ’выпрошваць’ (Сцяшк. Сл.). Магчыма, кантамінацыя кромкацьі (гл.) і канькаць ’выпрошваць’ (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

scrounge

[skraʊndʒ]

v., Sl.

1) выпро́шваць, кля́нчыць

2) кра́сьці

3) жыць за чужы́ кошт

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

кле́нчыць, -чу, -чыш, -чыць; незак.

1. Станавіцца на калені.

2. перан. Настойліва прасіць, выпрошваць што-н.

Настойліва ўгаворваць, к. застацца.

|| зак. укле́нчыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны (да 1 знач.) і вы́кленчыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны (да 2 знач.).

Укленчыць перад абразамі.

Выкленчыць у маці грошай.

|| наз. кле́нчанне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)