слінавыдзяле́нне, ‑я, н.

Выдзяленне сліны сліннымі залозамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

слёзатачы́вы, -ая, -ае.

1. Які выклікае моцнае выдзяленне слёз.

С. газ.

2. Які пакутуе безупынным выдзяленнем слёз.

Слёзатачывыя вочы.

|| наз. слёзатачы́васць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

transpiration [ˌtrænspɪˈreɪʃn]n. biol. выдзяле́нне по́ту; транспіра́цыя, выпарэ́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

гноевыдзяле́нне, ‑я, н.

Выдзяленне гною (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мачаго́нны, ‑ая, ‑ае.

Які ўзмацняе выдзяленне мачы. Мачагонныя сродкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

emission [ɪˈmɪʃn] n.

1. fml выдзяле́нне, выпраме́ньванне

2. эмі́сія

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

нетрыма́нне, ‑я, н.

У выразе: нетрыманне мачы — міжвольнае выдзяленне мачы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тлушчаадклада́нне, ‑я, н.

Выдзяленне і адкладанне тлушчу ў целе жывёльных арганізмаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

oddzielenie

н. аддзяленне, выдзяленне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

сакаго́нны, ‑ая, ‑ае.

Які выклікае ўзмоцненае выдзяленне страўнікавага соку. Сакагонныя лекавыя расліны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)