1.Веславаць некаторы час. — Дай я павяслую, — папрасіў хлопчык.Ваданосаў.
2. Вяслуючы, паплыць куды‑н. Яны выгрузілі з чоўна раску, і Саша зноў павеславаў у затоку.Хомчанка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́несціся, ‑несуся, ‑несешся, ‑несецца; пр. вынесся, ‑лася; зак.
Імкліва выбегчы, выехаць адкуль, куды‑н.; вымчацца. Коннік вынесся наперад. □ Неўзабаве перавозчык мой пачаў веславаць, і лодка .. зрабіла імклівы наўкруг, вынеслася на сярэдзіну ракі.Чыгрынаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
загреба́тьнесов.
1. заграба́ць;
2.(вёслами) разг.веслава́ць;
◊
чужи́ми рука́ми жар загреба́ть чужы́мі рука́мі жар заграба́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сухазе́мны, ‑ая, ‑ае.
Разм. Які мае адносіны да сухазем’я, пражывае на сухазем’і. Сухаземныя жывёлы. □ Няхай .. [Галя] пабачыць, што хоць .. [Русіновіч] і сухаземны чалавек, вырас на сушы, і ў лодцы сядзіць мо які пяты раз, аднак і ён умее веславаць не горш за яе, рыбачку.Дамашэвіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
scull
[skʌl]1.
n.
1) кармаво́е вясло́
2) адно́ з бакавы́х вёслаў
3) лёгкі го́начны чо́вен
2.
v.i.
веслава́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
oar
[ɔr]1.
n.
вясло́n.
to rest on one’s oars — пераста́ць працава́ць або́ стара́цца; спачы́ць на ла́ўрах
2.
v.
веслава́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
canoe
[kəˈnu:]1.
n.
кано́э n., indecl., індыя́нскі чо́вен
2.
v.i.
веслава́ць, плысьці́ чаўно́м
3.
v.t.
пераво́зіць чаўно́м
•
- paddle one’s own canoe
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Пра́нуць (пря́куць) ’стукнуць, ударыць’ (Нас.), пря́даць ’бегаць’ (Растарг.). Рус.пря́нуть, воспря́нуть, дзеяслоў зак. тр. да пря́дать ’скакаць, варушыць’, укр.пря́нути ’кінуць’, серб.-харв.пре̏дати ’баяцца’, пре̏нуты се ’ўстаць, ажыць’, ’ускочыць спрасонку’, славен.oprésti, prédem ’валіцца з ног’. Прасл.*prędati — ітэратыў ад *pręsti (гл. прасць) (Скок, 3, 33). Роднасныя ст.-ісл.spretta, spratt ’прабівацца (узыходзіць), лопацца’, англ.sprint ’бегчы на кароткую дыстанцыю, веславаць з усяе сілы’, с.-в.-ням.sprenzen ’ірваць, пырскаць’ (Фасмер, 3, 394. з літ-рай; Борысь, Зб. Відоескаму, 51–54). Параўн. таксама з іншым вакалізмам пруд, прудкі. Гл. яшчэ напрануць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
paddle
I[ˈpædəl]1.
n.
1) вясло́n.
2) веслава́ньне n.
3) лапа́тка грабно́га ко́ла
2.
v.
1) веслава́ць
2) плы́сьці вяслу́ючы
3) informal адшлёпаць
II[ˈpædəl]
v.
1) плю́хацца (у вадзе́)
2) пля́скаць, ля́паць (па вадзе́)
III[ˈpædəl]
n.
плаўні́к -а m. (у ка́чкі)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
boat
[boʊt]1.
n.
1) чо́вен, чаўна́m., ло́дка f.
2) вадапла́ў -ва m., карабе́ль -ля́m.
2.
v.i.
сяда́ць у чо́вен, на вадапла́ў, плы́сьці чаўно́м або́ вадапла́вам
3.
v.t.
веслава́ць, пераво́зіць чаўно́м
•
- burn one’s boats
- in the same boat
- miss the boat
- rock the boat
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)