Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
бальшу́н, -а́, мн. -ы́, -о́ў, м. (разм.).
Старэйшы хлапчук з дзяцей у сям’і, наогул большы па ўзросце.
Ты ж б., а малога крыўдзіш.
|| ж. бальшу́ха, -і, ДМ -шу́се, мн. -і, -шу́х.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
мега...
Першая састаўная частка складаных слоў са знач.:
1) у мільён разоў большы за адзінку, указаную ў другой частцы слова, напр.: мегават, мегагерц, мегаграм, мегатона;
2) вялікі, гіганцкі, грандыёзны, напр.: мегаліт, мегаспора, мегаполіс.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
аднабо́кі, -ая, -ае.
1. Такі, у якога адзін бок або адзін бок большы.
А. кавун.
2. перан. Аднабаковы паводле свайго дзеяння, накіраваны ў адзін бок.
А. падыход да вырашэння справы.
|| наз. аднабо́касць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ГО́ЛЬДБАХА ПРАБЛЕ́МА,
праблема тэорыі лікаў, паводле якой кожны цотны лік, большы за 4, можна запісаць у выглядзе сумы двух простых лікаў (бінарная Гольдбаха праблема), а няцотны лік, большы за 5, — у выглядзе сумы трох простых лікаў (тэрнарная Гольдбаха праблема). Выказана акад. Пецярбургскай АН К.Гольдбахам (1742). У 1930 Л.Г.Шнірэльман даказаў тэарэму, што любы цэлы лік ёсць сума абмежаванай колькасці простых лікаў. Тэрнарную Гольдбаха праблему даказаў у 1937 І.М.Вінаградаў; бінарная Гольдбаха праблема не даказана.
В.І.Бернік.
т. 5, с. 328
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
outsize [ˈaʊtsaɪz] adj. бо́льшы за станда́ртны паме́р, нестанда́ртны;
outsize clothes адзе́нне вялі́кіх паме́раў
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
семярны́, ‑ая, ‑ое.
Разм. У сем разоў большы (пра памеры, колькасць). У семярным памеры.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пліяцэ́н
(ад гр. pleion = большы + -цэн)
другая, апошняя эпоха неагену.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
АРХІМЕ́ДА АКСІЁМА,
зводзіцца да таго, што пры паўтарэнні дастатковай колькасці разоў меншага з двух зададзеных адрэзкаў можна атрымаць адрэзак, большы за большы з іх (сфармулявана Архімедам). Адносіцца таксама да плошчаў, аб’ёмаў, лікаў і інш. У агульным выпадку, калі A і B — два значэнні адной і той жа велічыні і A < B, можна заўсёды знайсці такі цэлы лік m, што Am > B; на гэтым заснаваны працэс паслядоўнага дзялення ў арыфметыцы і геаметрыі. У 19 ст. выявілася існаванне т.зв. неархімедавых велічынь, у дачыненні да якіх Архімедава аксіёма не выконваецца (напр., вектары, для якіх паняцце няроўнасці страчвае сэнс).
т. 1, с. 525
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
вя́щий книжн., уст., теперь шутл. бо́льшы;
для вя́щего успе́ха для бо́льшага по́спеху.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)