двайня́ты, ‑нят; адз. няма.

Двое дзяцей, адначасова народжаных адной маці; блізняты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дво́йня, ‑і, ж.

Разм. Тое, што і двайняты; блізняты. Нарадзіць двойню.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

twin​1 [twɪn] n.

1. pl. twins двайня́ты, блізня́ты, блізнюкі́

2. па́рная рэч

3. pl. astron. the Twins Блізня́ты (сузор’е)

4. pl. astrol. the Twins Блізня́ты (знак задыяка; чалавек, які нарадзіўся пад гэтым знакам)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Zwíllingsgeschwister pl блізня́ты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ПО́ЛУКС, β Блізнят,

зорка 1-й зорнай велічыні, адна з дзвюх яркіх зорак у сузор’і Блізняты.

т. 12, с. 481

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

АШВІ́НЫ,

у ведыйскай і індуісцкай міфалогіі багі-блізняты, якія ўвасаблялі ранішні і вячэрні змрок. Лічыліся божымі лекарамі-выратавальнікамі.

т. 2, с. 166

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

сія́мскі ист. сиа́мский;

○ с. кот — сиа́мский кот;

◊ ~кія блізня́ты — сиа́мские близнецы́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

dwojaczki

разм. блізняты, блізнюкі, двайняты

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

близнецы́ мн. блізня́ты, -нят, уменьш.-ласк. блізня́ткі, -так, разг. блізнюкі́, -ко́ў.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

siamésisch:

~e Zwíllinge сія́мскія блізня́ты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)