unconditioned

[,ʌnkənˈdɪʃənd]

adj.

1) безумо́ўны; абсалю́тны

2) Psychol. неўсьвядо́млены, мімаво́льны, прыро́джаны, інстынкты́ўны

unconditioned reflex — безумо́ўны рэфле́кс

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

incontestable

[,ɪnkənˈtestəbəl]

adj.

бясспрэ́чны, несумне́ўны, безумо́ўны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

incontrovertible

[,ɪn,kɑ:ntrəˈvɜ:rtəbəl]

adj.

бясспрэ́чны, безумо́ўны, неаспрэ́чны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

categorical

[,kætəˈgɔrɪkəl]

adj.

безумо́ўны; пэ́ўны, катэгары́чны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

катэгары́чны, ‑ая, ‑ае.

Рашучы, безумоўны, неаспрэчны. Катэгарычнае рашэнне. Катэгарычнае патрабаванне. □ — Вам усім трэба сысці з дому, — катэгарычным тонам заявіў дзед Талаш, — так, трэба сысці. Колас.

•••

Катэгарычнае суджэнне гл. суджэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абсалютыза́цыя

(ад лац. absolutus = неабмежаваны, безумоўны)

давядзенне да абсалюту.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

unquestionable [ʌnˈkwestʃənəbl] adj. несумне́нны, безумо́ўны, бясспрэ́чны;

an unques tio nab le fact неабве́ржны факт

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unconditional [ˌʌnkənˈdɪʃnəl] adj. безумо́ўны, безагаво́рачны;

unconditional surrender безагаво́рачная капітуля́цыя;

an uncondi tional refusal по́ўная адмо́ва

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unmistakable [ˌʌnmɪˈsteɪkəbl] adj. несумне́нны, безумо́ўны, відаво́чны; беспамылко́вы;

an unmistakable sign of smth. пэ́ўная прыкме́та чаго́-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

рэфле́кс, -су м., в разн. знач. рефле́кс;

○ безумо́ўны р. — безусло́вный рефле́кс;

умо́ўны р. — усло́вный рефле́кс

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)