ви́димо
1.
2.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ви́димо
1.
2.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
МАМАРДАШВІ́ЛІ (Мераб Канстанцінавіч) (15.9.1930,
грузінскі і
Тв.:
Классический и неклассический идеалы рациональности. Тбилиси, 1984;
Как я понимаю философию. 2 изд.
Картезианские размышления (январь 1981
Лекции о Прусте.
Стрела познания: Набросок естественноист. гносеологии.
Кантианские вариации.
Лекции по античной философии.
Эстетика Мышления.
Современная европейская философия, XX в.
Н.К.Мазоўка.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Ві́дзьма ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
пехаці́нскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да пехацінца; прызначаны для пехацінца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
укру́г,
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шамо́т, ‑у,
1. Вогнетрывалая гліна або кааліп.
2. Вогнетрывалая цэгла з такога матэрыялу або з прымесямі такога матэрыялу.
[Ад фр. chamotte.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адга́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
1. Адслужыць, адпрацаваць доўгі час на якой‑н. цяжкай рабоце.
2. Адбудаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сляпы́, -а́я, -о́е.
1. Які не бачыць, пазбаўлены зроку; са слабым зрокам.
2.
3. Невыразны, неразборлівы (пра шрыфт, тэкст
4. Праз які дрэнна або нічога не
5. Які адбываецца без удзелу зроку, без бачных арыенціраў (
Сляпая кішка — пачатковая частка тоўстай кішкі, якая мае чэрвепадобны адростак.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Нападарэ́ндзе ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
разду́ты, ‑ая, ‑ае.
1.
2.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)