ла́дзіцца

1. (добра атрымлівацца) kláppen vi, vt;

спра́ва ла́дзіцца die Sáche klappt;

2. (рыхтавацца) beábsichtigen vt, vórhaben vt, die Ábsicht háben; im Sínn(e) háben

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

missglücken vi (s) не ўдава́цца, не выхо́дзіць, не атры́млівацца;

es missglückte mir… мне не ўдало́ся

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

вяза́цца, вяжуся, вяжашся, вяжацца; заг. вяжыся; незак.

1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Знаходзіцца ў адпаведнасці з кім‑, чым‑н.; узгадняцца. Версія не вяжацца з фактамі. □ Гэта была праўда, але праўда гэтая не вязалася з душой жанчыны. Чорны. // Ладзіцца, атрымлівацца. Гаворка не вязалася. Лявону больш не было чаго казаць. Чарнышэвіч.

2. Прыставаць, прывязвацца, чапляцца. — А ты таксама не вяжыся вельмі да людзей! — параіла Вычыха. Кулакоўскі.

3. Зал. да вязаць (у 1, 3 знач.).

•••

Вязацца слатою — прыставаць, чапляцца да каго‑н.

Вязацца ў сварку — умешвацца, увязвацца ў сварку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выніка́ць

1. entstéhen* vi (s), áufkommen* vi (s);

адсю́ль выніка́юць но́выя перашко́ды daráus entstéhen néue Híndernisse;

2. (атрымлівацца, быць вынікам) resultíeren vi, sich ergében*, fólgen vi (s);

з гэ́тага выніка́е es folgt [resultíert] daráus, dass…

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ла́дзіцца, ладжуся, ладзішся, ладзіцца; заг. ладзься; незак.

1. (1 і 2 ас. не ужыв.). Ісці на лад, добра атрымлівацца, складна выходзіць. Не ладзіцца справа. □ Вярнуўся [Бабейка] з партызан камуністам, за год-паўтара паставіў калгас на ногі, ды і цяпер у яго ўсё ладзіцца... Хадкевіч. На гэты раз чытанне штось не ладзілася, і Лабановіч часта адрываўся ад кнігі. Колас.

2. Разм. Наважвацца, рыхтавацца што‑н. рабіць, зрабіць. Пасярэдзіне сянец некалькі пар ужо ладзілася скакаць. Лобан. [Дзед] налівае ў міску капусты і ладзіцца карміць мяне вялізнай драўлянай лыжкай, якая не лезе мне ў рот... Сачанка.

3. Зал. да ладзіць (у 1, 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

получа́ться

1. уст. прыхо́дзіць;

пи́сьма получа́лись о́чень ре́дко лісты́ прыхо́дзілі ве́льмі рэ́дка;

2. (оказываться, появляться как результат) атры́млівацца; выхо́дзіць, выяўля́цца;

результа́ты рабо́ты получа́ются прекра́сные вы́нікі пра́цы атры́мліваюцца цудо́ўныя (выда́тныя);

из него́ получа́ется хоро́ший рабо́тник з яго́ выхо́дзіць до́бры рабо́тнік;

получа́ется, что мы с тобо́й прихо́дим к одни́м вы́водам выхо́дзіць, што мы з табо́й прыхо́дзім да адно́лькавых высно́ў;

получа́ется недоразуме́ние выхо́дзіць (атры́мліваецца) непаразуме́нне;

3. страд. атры́млівацца; набыва́цца; здабыва́цца; нажыва́цца; см. получа́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

gelíngen* vi (s) ла́дзіцца, атры́млівацца, ісці́ на лад;

die Sáche will nicht ~ спра́ва не ідзе́ на лад;

es wird mir ~ гэ́та мне ўда́сца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

удава́цца, уда́цца разм. (атрымлівацца) gelíngen* vi (s); glücken vi (s);

свя́та ўдало́ся das Fest ist (gut) gelúngen;

як табе́ гэ́та ўдало́ся? wie hast du das (bloß) ángestellt?;

яму́ ўсё ўдае́цца ihm gelíngt álles;

гэ́та не ўдало́ся das ist misslúngen [missglückt, schief gegángen, schlecht áusgefallen]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ergében* I

1. vt дава́ць (у выніку)

2.~, sich

1) атры́млівацца, выхо́дзіць, выяўля́цца

2) здава́цца, скара́цца

3) прысвяці́ць сябе́, аддава́цца;

es ergáb sich, dass… аказа́лася, што…

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

udawać się

незак.

1. удавацца, атрымлівацца;

wszystko mu się udało — у яго ўсё атрымалася; яму ўсё ўдалося;

2. расці (пра расліны);

3. адпраўляцца, выпраўляцца;

udawać się w podróż — адпраўляцца ў падарожжа;

4. звяртацца;

udawać się z pytaniami — звяртацца з пытаннямі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)