выніка́ць

1. entstéhen* vi (s), áufkommen* vi (s);

адсю́ль выніка́юць но́выя перашко́ды daráus entstéhen néue Híndernisse;

2. (атрымлівацца, быць вынікам) resultíeren vi, sich ergében*, fólgen vi (s);

з гэ́тага выніка́е es folgt [resultíert] daráus, dass…

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)