Féchser m -s, - бат. па́растак, ато́жылак (вінаграднай лазы)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schoss I m -es, -e бат. па́растак, ато́жылак

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ГЕТЭРАТАЛІ́ЗМ (ад гетэра... + грэч. thallos галінка, атожылак),

раздзельнаполавасць у ніжэйшых раслін, якая выяўляецца ў фізіял. і генет. адрозніванні полаў без марфал. розніцы мужчынскіх і жаночых асобін. Выяўлены ў мукоравых грыбоў (1904). Пры гетэраталізме ў апладненні ўдзельнічаюць толькі клеткі, якія адрозніваюцца па вызначаных фактарах несумяшчальнасці і ўтвораныя на розных таломах. Часта тэрмін «гетэраталізм» выкарыстоўваюць шырэй — раздзельнаполавасць усіх раслін. Гл. таксама Гоматалізм.

т. 5, с. 209

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

здзеравяне́лы і здзервяне́лы, ‑ая, ‑ае.

Цвёрды, як дрэва. Здзеравянелы атожылак. // Здранцвелы, анямелы (пра часткі цела). [Васіль] зусім выбіўся з сіл, залез у снег па пояс і не можа ўжо мясіць яго здзеравянелымі нагамі. Колас. Яўхім стомлена павёў плячамі, перагнуўся трохі назад — хацеў разварушыць здзервянелую спіну. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

scion

[ˈsaɪən]

n.

1) па́растак, ато́жылак -ка m.

2) нашча́дак -ка m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

побе́г​II бот. па́растак, -тка м.; ато́жылак, -лка м.;

пуска́ть побе́ги пуска́ць па́расткі (ато́жылкі).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

shoot​1 [ʃu:t] n.

1. bot. па́растак, ато́жылак, расто́к;

put out shoots пуска́ць па́расткі

2. палява́нне; гру́па паляўні́чых

3. зды́мка (фільма)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Ábleger m -s, -

1) бат. ато́жылак, па́растак

2) філія́л, адгалінава́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Ábsprössling m -s, -e

1) нашча́дак, ато́жылак

2) бат. па́растак

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

sprig [sprɪg] n. галі́нка, па́растак; ато́жылак;

a sprig of parsley галі́нка пятру́шкі;

a sprig of the nobilty iron. нашча́дак двара́нства або́ шля́хты

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)