клець, -і, мн. -і, -ей і -яў, ж.

1. Традыцыйная сялянская будыніна для захавання збажыны, маёмасці; свіран.

2. Шахтавы ліфт.

3. Асноўная частка пракатнага стана.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пазвано́чнік, -а, мн. -і, -аў, м.

У чалавека і пазваночных жывёл: асноўная частка восевага шкілета, які складаецца са злучаных паміж сабой пазванкоў; з’яўляецца органам апоры.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кісло́тна-асно́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кісло́тна-асно́ўны кісло́тна-асно́ўная кісло́тна-асно́ўнае кісло́тна-асно́ўныя
Р. кісло́тна-асно́ўнага кісло́тна-асно́ўнай
кісло́тна-асно́ўнае		 кісло́тна-асно́ўнага кісло́тна-асно́ўных
Д. кісло́тна-асно́ўнаму кісло́тна-асно́ўнай кісло́тна-асно́ўнаму кісло́тна-асно́ўным
В. кісло́тна-асно́ўны (неадуш.)
кісло́тна-асно́ўнага (адуш.)		 кісло́тна-асно́ўную кісло́тна-асно́ўнае кісло́тна-асно́ўныя (неадуш.)
кісло́тна-асно́ўных (адуш.)
Т. кісло́тна-асно́ўным кісло́тна-асно́ўнай
кісло́тна-асно́ўнаю		 кісло́тна-асно́ўным кісло́тна-асно́ўнымі
М. кісло́тна-асно́ўным кісло́тна-асно́ўнай кісло́тна-асно́ўным кісло́тна-асно́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ке́львін, ‑а, м.

Асноўная адзінка тэрмадынамічнай тэмпературы ў Міжнароднай сістэме адзінак.

[Ад уласн. імя.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асно́ўны ​1, ‑ая, ‑ае.

Найбольш важны, істотны, галоўны. Асноўны закон. Асноўная думка. Асноўныя сродкі вытворчасці. Асноўная задача. Асноўная спецыяльнасць. / у знач. наз. асно́ўнае, ‑ага, н. Звераў рашыўся на самае асноўнае, што магло яго выручыць. Алешка.

•••

Асноўны капітал гл. капітал.

У асноўным — у агульных, істотных рысах, у галоўным.

асно́ўны ​2, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да асновы (у 5 знач.). Асноўныя ніткі.

асно́ўны ​3, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да асновы (у 8 знач.). Асноўны вокісел. Асноўная соль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кандэ́ла, ‑ы, ж.

Асноўная адзінка сілы святла ў Міжнароднай сістэме адзінак; свяча.

[Ад лац. candela — свяча.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

до́лар, ‑а, м.

Асноўная грашовая адзінка ў ЗША і некаторых іншых краінах.

[Англ. dollar.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

bulk [bʌlk] n. ма́са, aб’ём;

the bulk of the population асно́ўная ча́стка насе́льніцтва

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

слова,

асноўная адзінка мовы.

т. 15, с. 10

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Verkéhrsader f -, -n (асно́ўная) магістра́ль, артэ́рыя

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)