Асноўная тканка 1/523; 10/260

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Асноўная вытворчасць 1/522—523; 4/146; 5/291

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

АСНО́ЎНАЯ ТКА́НКА ў анатоміі раслін,

гл. Парэнхіма.

т. 2, с. 39

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Асноўная супярэчнасць капіталізму 1/82, 318, 523; 4/225, 332; 5/410; 7/27, 28; 8/589, 593; 11/413

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

А́ЛГЕБРЫ АСНО́ЎНАЯ ТЭАРЭ́МА,

класічная тэарэма існавання, якая сцвярджае, што кожны мнагасклад з камплекснымі каэфіцыентамі мае камплексны корань. Упершыню выказаў ням. матэматык П.​Ротэ (1608), першым дакладна даказаў К.​Гаўс (1799). Усе доказы абапіраюцца на тапалагічныя ўласцівасці мностваў камплексных і рэчаісных лікаў. З алгебры асноўнай тэарэмы вынікае: колькасць каранёў мнагаскладу супадае са ступенню мнагаскладу; кожны паліном з рэчаіснымі каэфіцыентамі раскладаецца ў здабытак лінейных і квадратычных множнікаў з рэчаіснымі каэфіцыентамі.

В.​А.​Ліпніцкі.

т. 1, с. 235

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

першапрычы́на, -ы, мн. -ы, -чы́н, ж. (кніжн.).

Асноўная, зыходная прычына чаго-н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

асно́ўны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асно́ўны асно́ўная асно́ўнае асно́ўныя
Р. асно́ўнага асно́ўнай
асно́ўнае		 асно́ўнага асно́ўных
Д. асно́ўнаму асно́ўнай асно́ўнаму асно́ўным
В. асно́ўны (неадуш.)
асно́ўнага (адуш.)		 асно́ўную асно́ўнае асно́ўныя (неадуш.)
асно́ўных (адуш.)
Т. асно́ўным асно́ўнай
асно́ўнаю		 асно́ўным асно́ўнымі
М. асно́ўным асно́ўнай асно́ўным асно́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пля́місты, -ая, -ае.

3 плямамі іншага, чым асноўная афарбоўка, колеру.

П. алень.

|| наз. пля́містасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

першакрыні́ца, -ы, мн. -ы, -ні́ц, ж.

Першая асноўная крыніца якіх-н. звестак.

Летапісы — дакументальныя першакрыніцы гісторыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

краевуго́льны, -ая, -ае (кніжн.).

Істотны, вельмі важны.

Краевугольнае пытанне.

◊

Краевугольны камень чаго — аснова, асноўная ідэя чаго-н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)