Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
negíerenvtадмаўля́ць, адхіля́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ábleugnenvtадмаўля́ць; адрака́цца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ábsagenvtадмаўля́ць; адмяня́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
negate[nɪˈgeɪt]v.fml
1. зво́дзіць на нішто́, рабі́ць нядзе́йсным
2.адмаўля́ць, абвярга́ць (напр., існаванне чаго-н.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
rebuff2[rɪˈbʌf]v. дава́ць адпо́р; рэ́зка або́ знява́жліва адхіля́ць (прапанову, дапамогу і да т.п.); рашу́ча адмаўля́ць
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
deny
[dɪˈnaɪ]
v.t. -nied, -nying
1) пярэ́чыць
2) адмаўля́ць
to deny someone the favor — адмо́віць каму́-н. у паслу́зе
3) адмаўля́цца; адпіра́цца; адрака́цца
to deny oneself something — адмаўля́ць сабе́ ў чым-н.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
zaprzeczać
незак.
1.адмаўляць; пярэчыць; абвяргаць;
2.komu czego не прызнаваць за кім чаго; адмаўляцькаму ў чым;
гл. zaprzeczyć
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
На ба́х ’акурат, якраз’ (ваўкав., Арх. Федар.). Магчыма, суадносіцца з серб.-харв.бах, убах ’зусім’ (параўн. у выразе удрити у бах ’пярэчыць, адмаўляць’) і балг.хващам бъх ’?’, з якімі Брукнер (19) звязвае польск.bechtać, nabechtać ’паклёпнічаць, абгаворваць’, ц.-слав.бехма, бохма ’зусім, цалкам’. Гл. бах, бахаць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
áberkennen*vtюрыд.
1) адмаўля́ць, не прызнава́ць
2) пазбаўля́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)