адкру́чаны

1. отви́нченный, откру́ченный, отвёрнутый;

2. откры́тый, отвёрнутый;

3. откру́ченный;

4. отмо́танный;

5. откру́ченный, отвёрнутый;

1-5 см. адкруці́ць 1-5

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

свинти́ть сов.

1. (скрепить винтами) сашрубава́ць;

2. (отвинтить) разг. скруці́ць, мног. паскру́чваць, адкруці́ць, мног. паадкру́чваць;

3. (вертя, испортить) разг. скруці́ць, мног. паскру́чваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

kran, ~u

м. кран;

odkręcić (zakręcić) kran — адкруціць (закруціць) або адкрыць (закрыць) кран

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

turn on

а) адчыні́ць, адкруці́ць (кран), уключы́ць, улучы́ць (сьвятло́)

б) напа́сьці

в) зале́жаць ад чаго́

much turns on his answer — шмат зале́жыць ад яго́нага адка́зу

г) Sl. вы́клікаць зацікаўле́ньне, жада́ньне; узбудзі́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Hahn II m -(e)s, Hähne

1) кран (водаправодны);

den ~ áufdrehen [zúdrehen] адкруці́ць [закруці́ць] кран

2) куро́к;

den ~ spánnen узве́сці куро́к;

den ~ ábdrücken спусці́ць куро́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

адкру́чваць несов.

1. отви́нчивать, откру́чивать, отвёртывать;

2. (поворачивая) открыва́ть, отвёртывать;

3. (что-л. свитое, закрученное) откру́чивать;

4. (снимать, разматывая) отма́тывать;

5. (вертя, ломать, отрывать) откру́чивать, отвёртывать;

1-5 см. адкруці́ць 1-5

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

cofnąć

зак. узяць назад; пасунуць назад; адхапіць;

cofnąć rękę — адхапіць руку;

cofnąć obietnicę — адмовіцца ад абяцання;

cofnąć zegar — адкруціць гадзіннік

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

слізь, слізі, ж.

1. Цягучая і слізкая маса, якая выдзяляецца некаторымі клеткамі жывёлін і раслін. Кароткім спружыністым рухам.. [вугор], як змяя, выслізне з вашых рук.. Гэтаму.. дапамагае яго надзвычай дробная, схаваная ў скуры луска, накрытая зверху тоўстым слоем слізі. Матрунёнак.

2. Слізкі, цягучы налёт на прадметах ад пастаяннай вільгаці. Ля берагоў возера было мелкае, а дробныя каменьчыкі, што ўсцілалі дно, пакрыты нейкай зялёнай сліззю. Ваданосаў. Косця сцёр з біклагі слізь і ракушкі, паспрабаваў адкруціць вечка. Гамолка. / у перан. ужыв. А крытык скажа строгі, Як адмятала дрэнь і слізь Яна [праўда] з жыцця дарогі. Калачынскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ukręcić

зак.

1. скруціць, звярнуць;

ukręcić klucz — скруціць (зламаць) ключ;

2. адкруціць;

3. разм. намалоць;

ukręcić łeb разм. а) czemu замяць што;

komu зламаць хрыбет; скруціць шыю каму

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ад..., (а таксама ада... і ад’...), прыстаўка.

1. Ужываецца пры ўтварэнні дзеясловаў і абазначае: а) аддаленне ад каго‑, чаго‑н., напрыклад: адысці, адбегчы, адпаўзці, адляцець, адплысці; б) аддзяленне ад прадмета яго часткі або іншага прадмета, цесна з ім звязанага, напрыклад: адвязаць, адкусіць, адкруціць, адрэзаць, адчапіць; в) завяршэнне і спыненне дзеяння, часта з адценнем інтэнсіўнасці або стараннасцю дакладнасці, напрыклад: адгасціць, адгрымець; г) звернутасць дзеяння ў адказ на што‑н., напрыклад: адгукнуцца, аддзякаваць; д) пазбаўленне, вызваленне ад чаго‑н., вяртанне каго‑н. у ранейшы стан, напрыклад: адвучыць (ад дрэнных прывычак), адбіць (ахвоту), адкачаць (тапельца), адагрэцца; е) (з часціцай ‑ся) ухіленне ад чаго‑н., напрыклад: адгаварыцца, адмовіцца (ад удзелу), адпісацца; ж) давядзенне працяглым дзеяннем да страты адчувальнасці, напрыклад: адлежаць (бакі), адседзець (нагу), адбіць (рукі).

2. Ужываецца пры ўтварэнні прыметнікаў з абазначэннем паходжання, сувязі іх з чым‑н., напрыклад: аддзеяслоўны, адметны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)