піэмі́я, ‑і, ж.

Спец. Агульнае гнойнае заражэнне арганізма, пры якім утвараецца многа гнойных ачагоў у розных органах.

[Грэч. pýon — гной і haima — кроў.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Gesámteindruck m -(e)s, -drücke агу́льнае ўра́жанне;

es entstánd ein gúter ~ атрыма́лася до́брае агу́льнае ўра́жанне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

least common multiple

агу́льнае найме́ншае дзе́ліва

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

narcosis [nɑ:ˈkəʊsɪs] n. med. нарко́з, агу́льная анестэзі́я, агу́льнае абязбо́льванне;

under narcosis пад нарко́зам

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

topos [ˈtɒpɒs] n. (pl. topoi)

1. традыцы́йная тэ́ма (у рыторыцы)

2. агу́льнае ме́сца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

дырэкты́ва, ‑ы, ж.

Агульнае кіруючае ўказанне вышэйшага органа ніжэйшаму. Дырэктывы XXIV з’езда КПСС. Выканаць дырэктывы партыі і ўрада.

[Фр. directive з лац.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абагу́льніць, -ню, -ні́ш, -ні́ць; -нены; зак., што.

Знайсці агульнае ў розных думках, крыніцах, фактах і на падставе гэтага зрабіць агульны вывад; аб’яднаць, злучыць у нешта адзінае.

А. назіранні пісьменніка.

А. творчы вопыт даследчыкаў.

|| незак. абагульня́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. абагульне́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Gáttungsname m -ns, -n грам. агу́льнае імя́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

агульнатэарэты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае агульнае тэарэтычнае значэнне; які ахоплівае асноўныя тэарэтычныя пытанні пэўнай галіны ведаў. Агульнатэарэтычныя прынцыпы. Агульнатэарэтычныя пытанні мовазнаўства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

АГУ́ЛЬНАЯ ЛІНГВІ́СТЫКА,

тое, што агульнае мовазнаўства.

т. 1, с. 89

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)