1. Каштоўнасць, цана (пра грашовыя знакі, цэнныя паперы). Аблігацыя вартасцю ў дзесяць рублёў.
2. Кошт чаго‑н. у грашовых адзінках. Ацэначная камісія вокам прыкідвала вартасць пазвожанай маёмасці.Скрыган.
3.Спец. Грамадска неабходная праца, затрачаная на вытворчасць тавару і ўвасобленая ў гэтым тавары. Закон вартасці.
4.перан. Станоўчая якасць, важнасць; значэнне. Іншы раз здараецца, што недаацэнка або пераацэнка мастацкіх вартасцей твора вядзе да парушэння перспектывы літаратурнага працэсу.Шкраба.Вайны прайшоў я полымя і змрок. І мне вядома добра міру вартасць.Зарыцкі.//часцеймн. З’явы, прадметы, якія маюць вялікае значэнне. — Чалавек жыве дзеля дабра, для служэння праўдзе, каб ствараць нейкія вартасці жыцця і каб быць карысным для іншых, — сказаў Турсевіч.Колас.
•••
Прыбавачная вартасць — частка вартасці тавару, якая ствараецца працай наёмных рабочых і прысвойваецца эксплуататарскімі класамі.
Спажывецкая вартасць — здольнасць тавару задавальняць якую‑н. патрэбу пакупніка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
bond
I[bɑ:nd]1.
n.
1) су́вязь f.; по́вязі pl. only
a bond of friendship — мо́цная сябро́ўская по́вязь
a bond of blood — кро́ўныя по́вязі
2) абліга́цыяf., бо́ны pl. only.
3) піса́нае абавяза́ньне; умо́ва f.
4) паручы́цель -я m., паручы́целька f.
5) вя́жучае рэ́чыва
Cement is the bond in concrete — Цэмэ́нт — вя́жучае рэ́чыва ў бэто́не
2.
v.t.
1) выпуска́ць бо́ны
2) закла́дваць ма́емасьць
3) зьвя́зваць, спалуча́ць
•
- bonds
- in bond
II[bɑ:nd]
n., Archaic
прыго́нны -ага m.; прыго́нная f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ва́ртасцьж.
1.эк. Wert m -(e)s;
наміна́льная ва́ртасць Nominálwert m, Nénnwert m; Nénnbetrag m -(e)s, -träge;