аб’яві́ць, -яўлю́, -я́віш, -я́віць; -я́ўлены; зак., каго-што.

Тое, што і абвясціць.

А. аб сходзе.

|| незак. аб’яўля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. аб’я́ва, -ы, мн. -ы, аб’я́ў, ж. і аб’яўле́нне -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пракламава́ць, ‑мую, ‑муеш, ‑муе; зак. і незак.

Кніжн. Абвясціць (абвяшчаць), аб’явіць (аб’яўляць). Пракламаваць канстытуцыя).

[Ад лац. proclamare — абвяшчаць.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апаве́сці

‘абвясціць, апавясціць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. апавяду́ апавядзё́м
2-я ас. апавядзе́ш апаведзяце́
3-я ас. апавядзе́ апавяду́ць
Прошлы час
м. апавё́ў апавялі́
ж. апавяла́
н. апавяло́
Загадны лад
2-я ас. апавядзі́ апавядзі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час апавё́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

правешчава́ць

‘абвясціць, праракаваць што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. правяшчу́ю правяшчу́ем
2-я ас. правяшчу́еш правяшчу́еце
3-я ас. правяшчу́е правяшчу́юць
Прошлы час
м. правешчава́ў правешчава́лі
ж. правешчава́ла
н. правешчава́ла
Загадны лад
2-я ас. правяшчу́й правяшчу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час правешчава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прадэкларава́ць

‘абвясціць пра што-небудзь у дэкларацыі’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прадэклару́ю прадэклару́ем
2-я ас. прадэклару́еш прадэклару́еце
3-я ас. прадэклару́е прадэклару́юць
Прошлы час
м. прадэкларава́ў прадэкларава́лі
ж. прадэкларава́ла
н. прадэкларава́ла
Загадны лад
2-я ас. прадэклару́й прадэклару́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час прадэкларава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

афішы́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., каго-што.

Выставіць (выстаўляць) напаказ, шырока абвясціць (абвяшчаць).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́галасіць

‘абвясціць, прамовіць, выказаць, спець што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́галашу вы́галасім
2-я ас. вы́галасіш вы́галасіце
3-я ас. вы́галасіць вы́галасяць
Прошлы час
м. вы́галасіў вы́галасілі
ж. вы́галасіла
н. вы́галасіла
Загадны лад
2-я ас. вы́галасі вы́галасіце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́галасіўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

оповести́ть сов. апавясці́ць (каго); абвясці́ць (каму); (известить) паве́даміць (каму);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Абясці́ць ’абвясціць’ (Нас.), ’абяцаць’ (Шат.) да ob‑věstiti, věstь < *vět‑tь. Параўн. другое значэнне пад уплывам абяцаць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

абвяшчэ́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абвяшчаць — абвясціць.

2. Паведамленне, аб’ява, заява аб чым‑н. у вуснай або ў пісьмовай форме.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)