намнажэ́нне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. намнажаць — намножыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наспява́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. наспяваць ​2 — наспець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

насціла́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. насцілаць — паслаць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

насяка́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. насякаць — насячы, насекчы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

насяле́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. насяляць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

натыка́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. натыкаць ​2 — наткнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нервава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. нерваваць і нервавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нітава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. нітаваць і нітавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паго́йдванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. пагойдваць і пагойдвацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паго́ршванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. пагоршваць і пагоршвацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)