дыктава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. дыктаваць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зына́чванне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. зыначваць — зыначыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ідэнтыфіка́цыя, ‑і, ж.

Кніжн. Дзеянне паводле знач. дзеясл. ідэнтыфікаваць; атаясамліваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ілга́нне і лга́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. ілгаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

імуніза́цыя, ‑і, ж.

Дзеянне паводле дзеясл. імунізаваць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кана́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. канаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

канцэнтрава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. канцэнтраваць і канцэнтравацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

крышэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. крышыць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кудла́чанне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. кудлаціць, кудлачыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

куля́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. куляць і куляцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)