intákt
1. a непашко́джаны, цэ́лы; спра́ўны; бездако́рны;
~ sein быць у спра́ўнасці
2. adv спра́ўна, у до́брым ста́не
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
kárgen vi (mit D) скупі́цца (на што-н.), шкадава́ць (чаго-н.);
mit Wórten ~ быць скупы́м на сло́вы
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
náchdenken* vi (über A) разду́мваць, ду́маць, меркава́ць (пра што-н.);
denk mal nach! паду́май як ма́е быць!
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Schuss II m -es, Schüsse
невялі́кая по́рцыя [до́за], кры́ху;
kéinen ~ Púlver wert sein быць ні гро́ша не ва́ртым
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
únwillig
1. a нез(a)даво́лены;
über etw. (A) ~ sein быць незадаво́леным чым-н.
2. adv неахво́тна
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
volláuf a удо́сталь, уво́лю, до́сыць;
das genügt ~ гэ́тага зусі́м хапа́е;
~ zu tun* háben быць заня́тым па го́рла
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
wéilen vi знахо́дзіцца, цягну́цца, спыня́цца, затры́млівацца (дзе-н.);
wo mag er jetzt ~? дзе ён мо́жа цяпе́р быць?
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Zärtlichkeit f -, -en
1) пяшчо́та, ласка́васць, ла́ска
2) чуллі́васць, ура́злівасць;
~en erwéisen* быць ласка́вым да каго́-н.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
zúsagen
1. vt абяца́ць; згаджа́цца, дава́ць зго́ду (на што-н.)
2. vi падыхо́дзіць, падаба́цца, быць да гу́сту
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Віда́ць ’можна бачыць, разглядзець’; ’можна зразумець’; ’быць відавочным, вынікаць’; ’як здаецца, мабыць, напэўна’ (КТС, БРС, Гарэц., Шат., Нас.; КЭС, лаг.; Бяльк., Касп.). Укр. видати ’бачыць’, рус. видать ’тс’; ’відаць, можна бачыць’; ’відавочна’, ст.-рус. видати ’бачыць’; ’заўважаць’; ’быць прынятым кім-небудзь’; ’адчуваць, пераносіць, перажываць’; ’мець’; ’можна бачыць’, польск. widać ’(можна) бачыць, відаць’; ’відавочна’, nie widał ’не павінен’, nie widałem ’мне гэта не хочацца, я нават не думаю пра гэта’, чэш. vidati, славац. vídať ’бачыць (час ад часу, часта) каго-небудзь’; ’уяўляць сабе, мець уяўленне’; ’назіраць’; ’звяртаць увагу на што-небудзь’; ’можна бачыць’; ’мець жаданне бачыць каго-небудзь’; ’відавочна’, серб.-харв. ви́дати ’вылечваць, лячыць раны знахарствам’, ви́ђати ’бачыць, сустракаць (часта)’, макед. вида ’лячыць’. Прасл. víd‑ati ўтворана пры дапамозе ітэратыўнага суфікса ‑a‑ti ад vid‑ěti. Да відзець (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)