перадаперацы́йны, ‑ая, ‑ае.
1. Які бывае перад аперацыяй, папярэднічае аперацыі. Перадаперацыйныя працэдуры.
2. у знач. наз. перадаперацы́йная, ‑ай, ж. Памяшканне перад аперацыйным пакоем.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
франтыспі́с, ‑а, м.
1. У архітэктуры — галоўны фасад будынка.
2. Малюнак, які змяшчаецца перад першай старонкай кнігі або зверху старонкі перад пачаткам тэксту.
[Фр. frontispice.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КАЛЯ́ДЫ (ад лац. Calendae календы — назва першага дня кожнага месяца ў рымлян),
народнае зімовае свята дахрысц. паходжання, звязана з першым павелічэннем самага кароткага дня. У гадавым крузе нар. агр. абрадаў і святкаванняў займала 1-е месца. З усталяваннем хрысціянства прымеркаваны да рэліг. свят Раства Хрыстова і Вадохрышча. На Беларусі хрысц. рытуал святкавання К. цесна пераплецены з народнай святочнай традыцыяй. К. працягваюцца з 24 снеж. да 6 студз. (ст. ст.) Для К. характэрны тры абрадавыя вячэры (куцці); посная (вялікая) спраўляецца перад 1-м святочным днём; багатая (тоўстая, шчодрая) з мяснымі стравамі — у вечар перад Новым годам; посная (галодная, вадзяная) — перад Вадохрышчам. Наладжвалася калядаванне, варажба, шматлікія забавы, гульні; спявалі калядныя песні.
А.У.Верашчагіна.
т. 7, с. 497
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
пране́фрас
(ад гр. pro = перад + nephros = нырка)
пераднырка.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
рэцыта́цыя
(лац. recitatio)
чытанне або дэкламаванне перад слухачамі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
тасава́ць
(фр. tasser)
перамешваць ігральныя карты перад раздачай.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
падчыта́ць сов., в разн. знач. подчита́ть;
п. пе́рад экза́менам — подчита́ть пе́ред экза́меном;
п. карэкту́ру — подчита́ть корректу́ру
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
*Перадры́нне, пэрэдры́ньне, пэрэды́ньне ’загарадзь перад хлявом’, пэрэды́нне ’хлеў для жывёлы’ (Нар. сл., Сл. Брэс.). Да пе́рад і адры́на (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
паказу́ха, -і, ДМ -зу́се, ж. (разм.).
Выгляд усяго добрага, паспяховай дзейнасці; дзеянні, разлічаныя на знешні эфект, на тое, каб зрабіць добрае ўражанне на каго-н.
Устроілі паказуху перад начальствам.
|| прым. паказу́шны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
спо́ведзь, -і, ж.
1. Пакаянне ў грахах перад святаром і дараванне ім грахоў.
2. перан. Шчыры расказ пра сваё жыццё; прызнанне ў чым-н.
С. героя рамана.
|| прым. спо́ведны, -ая, -ае (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)