прызна́чыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны; зак.

1. каго-што. Загадзя намеціць для якой-н. мэты, патрэбы.

П. участак для забудовы.

2. каго (што). Паставіць на якую-н. пасаду, работу.

П. брыгадзірам.

3. што. Намеціць, вырашыць зрабіць; устанавіць.

П. сустрэчу.

П. сход на сямнаццаць гадзін.

П. пенсію.

|| незак. прызнача́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. прызначэ́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

самава́р м. Samowár m -s, -e (größeres Metallgefäß mit einem Innenrohr zum Wasserkochen);

паста́віць самава́р den Samowár ánheizen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

запраці́віцца, ‑ціўлюся, ‑цівішся, ‑цівіцца; зак.

Разм. Пачаць працівіцца. // Аказаць процідзеянне, не даць згоды на выкананне чаго‑н. Калі прыстаў пачаў абыходзіць межы ўрочышча, а каморнік хацеў паставіць слупы, натоўп сялян рашуча запрацівіўся гэтаму. Г. Кісялёў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зме́ціць, змечу, змеціш, змеціць; зак., каго-што.

Разм.

1. Заўважыць, прыкмеціць. От жа бывае так: як ні хавайся, а ўсё роўна нехта змеціць цябе. Скрыган.

2. Паставіць меткі (скрозь, на ўсім); памеціць усё. Змеціць дрэвы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

элі́тны, ‑ая, ‑ае.

1. Які з’яўляецца элітай; лепшы, адборны. Дзякуючы высокаму ўраджаю база паставіць бульбаводчым гаспадаркам Аршаншчыны элітнага насення ў паўтара раза больш, чым планавалася. «Звязда». // Прызначаны для эліты. Элітныя пасевы.

2. Які ўтварае эліту.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

голосова́ние галасава́нне, -ння ср.;

закры́тое (та́йное) голосова́ние закры́тае (та́йнае) галасава́нне;

откры́тое голосова́ние адкры́тае галасава́нне;

поста́вить на голосова́ние паста́віць на галасава́нне;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пала́тка в разн. знач. пала́тка, -кі ж., намёт, -та м.;

разби́ть пала́тку паста́віць пала́тку (намёт);

проби́рная пала́тка ист. прабі́рная пала́тка;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шифр в разн. знач. шыфр, род. шы́фру м.;

ключ ши́фра ключ шы́фру;

поста́вить шифр на кни́ге паста́віць шыфр на кні́зе;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

knee

[ni:]

1.

n.

кале́на n.; кале́нка, кале́нца n., dim.

to bring to one’s knees — паста́віць на кале́ні (прыму́сіць падда́цца)

2.

v.t.

уда́рыць або́ дакрану́цца кале́нам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

дадатко́вы, ‑ая, ‑ае.

Які з’яўляецца дадаткам, дабаўкай да чаго‑н. асноўнага. Дадатковая прадукцыя. Дадатковы рэйс. Дадатковыя заняткі. □ Не ведаючы, якую адзнаку паставіць за адказ — не чуў, ці правільны ён — Пётр Пятровіч задаў Міхасю дадатковае пытанне. Шахавец.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)