фу́рыя, ‑і, ж.

1. У старажытнарымскай міфалогіі — адна з трох багінь помсты.

2. перан. Разм. Злосная і сварлівая жанчына. У пакой ускочыла раз’юшаная, як фурыя, пані Пшыбыльская... Шынклер.

[Лац. Furia.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Пры́вен, пры́вян, пры́вянь, пры́ўня ’частка жылога будынка, якая знаходзіцца перад жылымі памяшканнямі і праз якую ўваходзяць у іх; сені’ (Інстр. 1, Сцяшк., Сл. ПЗБ, Сл. Брэс., ЛА, 4). Запазычана з літ. дыял. (паўн.-зах.) pryvenė̃ ’пярэдні пакой, прыхожая’ (Лаўчутэ, Балтизмы, 38). Параўн. пры́мен.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Kránkenstation f -, -en мед.

1) прыёмны пако́й

2) аддзяле́нне [ко́рпус] у бальні́цы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

КА́МЕРА-АБСКУ́РА (ад лац. camera obscura літар. цёмны пакой),

найпрасцейшае аптычнае прыстасаванне для атрымання на экране відарыса прадмета. Дае відарыс, свабодны ад дысторсіі, і дазваляе фатаграфаваць аб’екты ў такіх прамянях (напр., рэнтгенаўскіх), для якіх нельга падабраць лінзы.

К.-а. ўяўляе сабой цёмную скрыню, у адной са сценак якой зроблена маленькая адтуліна. Прамяні святла ад розных пунктаў аб’екта праходзяць праз адтуліну і ствараюць яго відарыс на процілеглай сценцы скрыні. Такая ўласцівасць К.-а. была вядома Арыстоцелю; прынцып яе работы апісаны ў працах Леанарда да Вінчы. З 17 ст. выкарыстоўвалася для назірання сонечных зацьменняў, атрымання дакумент. рысункаў («фатаграфія да фатаграфіі») і інш. Заменена лінзавай камерай. Гл. таксама Фатаграфічны апарат.

т. 7, с. 521

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

куры́льны Rauch -;

куры́льны пако́й Ráuchzimmer n -s, -;

куры́льны тыту́нь Ráuchtabak m -(e)s, -e;

куры́льная папе́ра Zigaréttenpapier n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ку́тні Eck-, éckig; Wínkel-, wínk(e)lig;

ку́тні пако́й Éckzimmer n -s, -;

ку́тні зуб Éckzahn m -(e)s, -zähne

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

за́тхлы, ‑ая, ‑ае.

З пахам сырасці, гнілі; застаялы, заляжалы, нясвежы. Затхлая вада. Затхлая мука. □ Пакой нагрэўся, стаяла ў ім сыраватая, затхлая цеплыня. Асіпенка. // перан. Закаснелы, руцінны. Затхлая атмасфера мяшчанства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

air​2 [eə] v.

1. прасу́шваць, сушы́ць; праве́трываць;

air a room/clothes праве́трываць пако́й; прасу́шваць адзе́нне

2. абвяшча́ць; заяўля́ць уго́лас

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

back-room [ˌbækˈrʊm] n. за́дні пако́й; ме́сца, дзе адбыва́ецца не́шта сакрэ́тнае;

back-room boys BrE супрацо́ўнікі сакрэ́тных лабарато́рый; засакрэ́чаныя супрацо́ўнікі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

heated [ˈhi:tɪd] adj.

1. узбу́джаны, разгара́чаны (пра чалавека); гара́чы, заўзя́ты (пра спрэчку)

2. нагрэ́ты (пра пакой, будынак і да т.п.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)