злаві́ць, злаўлю, зловіш, зловіць.

Зак. да лавіць (ва ўсіх значэннях, акрамя адцення «мець сталым заняткам промысел, здабычу каго‑н.»).

•••

Злавіць на вуду — падмануць, ашукаць, перахітрыць каго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

erfréchen, sich асме́львацца, мець наха́бнасць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

residíeren vi пражыва́ць, мець рэзідэ́нцыю

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wégkönnen* vi мець магчы́масць пайсці́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

be sought after

быць пажада́ным, мець вялі́кі по́пыт

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

have the last word

мець, сказа́ць апо́шняе сло́ва

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

keep on file

мець на ўлі́ку, у картатэ́цы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

неприча́стный недаты́чны; непрычы́нны; няўдзе́льны; невінава́ты;

быть неприча́стным (к кому, чему) не мець дачыне́ння (да каго, чаго).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

odbywać się

незак. адбывацца; мець месца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

prosperować

незак. працвітаць, квітнець; мець поспех

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)