Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
tune
[tu:n]1.
n.
1) маты́ў -ву m., мэлёдыя f.
2) тон, лад -у m.
He can’t sing in tune — Ён ня мо́жа пяя́ць у тон
3) тон -у m., мане́ра f.
He’ll soon change his tune — Ён ху́тка зьме́ніць свой то́н
4) лад -у m., сула́дзьдзе n.
in or out of tune — у зго́дзе або́ ў нязго́дзе з кім
5) лад -у m.
to sing a different tune — пяя́ць на і́ншы лад
2.
v.t.
1) інтанава́ць
2) настро́йваць, ла́дзіць
A man is tuning the piano — Ма́йстра настро́йвае піяні́на
3) сьпява́ць у тон
•
- tune in
- tune up
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
качавы́, ‑ая, ‑ое.
1. Які не мае аселасці; вандроўны. Качавыя плямёны.
2. Звязаны з частай пераменай месца жыхарства. Качавы лад жыцця адышоў у нябыт, калгасы будуюцца, як невялікія гарады.Скрыган.
3. Прызначаны для пражывання качэўнікаў; пераносны. Качавая юрта.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абармо́т, ‑а, М ‑моце, м.
Разм. Чалавек, учынкі і паводзіны якога выклікаюць абурэнне, агіду; нягоднік, грубіян, ашуканец. У душу ўлазіць з брудным ботам, Жыццё атручвае, як гад. Пракляты ж будзь ты, панскі лад, Дзе права правяць абармоты.Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
living1[ˈlɪvɪŋ]n.
1. сро́дкі на пражыццё/на існава́нне;
He sells brushes for a living. Ён гандлюе шчоткамі, каб зарабіць на пра жыццё;
earn/make a living зарабля́ць на пражыццё
2.лад жыцця́;
the stresses of urban living стрэ́сы гарадско́га ла́ду жыцця́;
loose living распу́сны лад жыцця́
3. the livingpl. жывы́я;
the living and the dead жывы́я і паме́рлыя
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
фі́тнэс
(англ. fitness)
здаровы лад жыцця, прыметамі якога з’яўляюцца фізічная актыўнасць, збалансаванае харчаванне, адмаўленне ад курэння і алкаголю, дастатковы сон.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
Зго́да ’лад’. Рус.сго́да ’шчасце’ (Даль), укр.зго́да, польск.zgoda, чэш.shoda, славац.zhoda ’лад’, н.-луж.zgoda ’добрае надвор’е’, славен.zgọda ’выпадак’, серб.-харв.зго̏да ’выпадак, умова, зручнасць’, балг.зго̀да ’зручныя абставіны, выпадак’, ’згода’, макед.згода ’зручнасць, выпадак’. Ц.-слав. (серб.) съгода ’выпадак’ (Міклашыч, Lex. palaeosl., Данічыч). Ст.-рус.згода (1493 г., у «польск. справах») ’умова, згода’. Ст.-бел., ст.-укр.згода ’мір’ (Сінаніма). Бязафіксны назоўнік ад дзеяслова sъ‑god‑i‑ti (sę) (гл. год, гадзіцца), які меў шырокае кола значэнняў, у тым ліку ’згаджацца, быць падыходзячым, трапляцца’. Бел. значэнне ўказвае, верагодна, на польск.-укр.бел.-славац. арэал, магчыма, хаця і не абавязкова пад польск. уплывам ці з польск. мовы.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
адве́чны, ‑ая, ‑ае.
Паэт. Які заўсёды існаваў; спрадвечны. Адвечная тайна. Адвечныя балоты. □ Дзе крыўда адвечная спела, Дзе сыпала гора курганы, Рукой пралетарскаю смелай Гнілы стары лад зруйнаваны.Купала.Думка — гэта адвечная, невычэрпная, бясконцая, як само жыццё, крыніца сілы.Дубоўка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адкла́д, ‑у, М ‑дзе, м.
Перанясенне на больш позні час; адтэрміноўка. І яшчэ была адна прычына, што таксама казала за адклад: сёння якраз прыйшоў ліст ад Алёнкі.Колас.Адклад не ідзе на лад.Прыказка.З адкладу няма ладу.Прыказка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Мінор ’музычны лад, акорд якога грунтуецца на малой тэрцыі’, ’сумны, прыгнечаны настрой’ (ТСБМ). З рус.минор ’тс’ (Крукоўскі, Уплыў, 84), якое з франц.mineure ’малая тэрцыя’, ’сумны’ ці з італ.minore ’тс’, якое з лац.minor ’меншы’. Слова магло прыйсці і праз польск. мову.