памарга́ць сов.

1. (глазами) поморга́ть, помига́ть;

2. (подать знак) помига́ть, поморга́ть;

3. перен. померца́ть, помига́ть, поморга́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

diacritical

[,daɪəˈkrɪtɪkəl]

1.

adj.

дыякрыты́чны

2.

n.

дыякрыты́чны знак

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

plus sign

Math. знак склада́ньня, плюс -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

pock(mark)

[ˈpɑ:kmɑ:rk]

n.

во́сьпіна f., знак пасьля́ во́спы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

роди́мый в разн. знач. ро́дны;

◊

роди́мое пятно́ а) радзі́мы знак, радзі́мка; б) перен. радзі́мая пля́ма.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

АЯТАЛА́ (перс. Літар. знак Алаха),

вышэйшы тытул шыіцкага мусульм. духавенства. Аўтарытэт аяталы сярод шыіцкіх лідэраў бясспрэчны, а яго прадпісанні абавязковыя для шыіцкай абшчыны і абмеркаванню не падлягаюць. У Іране аятала з’яўляецца духоўным лідэрам і фактычным кіраўніком дзяржавы.

т. 2, с. 176

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ві́за, -ы, мн. -ы, віз, ж.

1. Паметка службовай асобы на дакуменце.

Паставіць сваю візу.

2. Дазвол на ўезд у краіну, выезд ці праезд цераз яе, а таксама паметка ў пашпарце ў знак такога дазволу.

|| прым. ві́завы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

мане́та

(польск. moneta, ад лац. moneta)

металічны грашовы знак.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

се́ма

(гр. sema = знак)

лінгв. сэнсавая адзінка; семантычны множнік.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ты́льда

(ісп. tilde)

дыякрытычны знак у выглядзе хвалістай рыскі (*).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)