ГО́ МЕЛЬСКІ ДОМ-КАМУ́ НА .
Пабудаваны ў 1929—31 (арх. С.Шабунеўскі, інж. Р.Ханін) у Гомелі для рабочых вагонарамонтнага з-да. П-падобны ў плане мураваны будынак , займае па даўжыні квартал. Выразнасць аб’ёмна-прасторавай кампазіцыі дасягнута спалучэннем верт. 7-павярховых аб’ёмаў, якія фланкіруюць цэнтр. 6-павярховы аб’ём з бакавымі крыламі. Пластыка гал. і бакавых фасадаў, пазбаўленых арх. дэкору, ствараецца рытмам аконных праёмаў, чаргаваннем лоджый і балконаў. У Вял. Айч. вайну будынак пашкоджаны. Пры аднаўленні (1946—49) захавана старая планіровачная структура.
А.А.Воінаў .
т. 5, с. 344
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
царква́ , -ы́ , мн. э́ рквы і (з ліч. 2, 3, 4 ) царквы́ , цэ́ ркваў, ж.
1. Рэлігійная арганізацыя духавенства і вернікаў, аб’яднаная агульнасцю веравучэння і абрадаў.
Праваслаўная ц.
Каталіцкая ц.
2. Будынак , у якім адбываецца праваслаўнае набажэнства; храм.
Пабудаваць новую царкву.
|| памянш. цэ́ ркаўка , -і, Д М мн. ж. знач. ).
|| прым. царко́ ўны , -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
цудо́ ўны , -ая, -ае.
1. Які ўспрымаецца як цуд.
Цудоўнае выратаванне.
2. Выдатны, адмысловы; вельмі добры.
Ц. будынак .
3. Які вызначаецца незвычайным талентам.
Ц. паэт.
4. Вельмі прыгожы, маляўнічы.
Ц. краявід.
Ц. дзень.
5. Цікавы, захапляльны.
Цудоўная казка захапіла дзяцей.
6. Прыемны, дзіўны.
Ц. водар ліп.
7. Мілагучны (пра голас, гукі).
Ц. голас.
|| наз. цудо́ ўнасць , -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
брудэрга́ ўз
(ад брудэр + англ. house = будынак )
памяшканне для абагравання выведзеных у інкубатары птушанят свойскіх птушак.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
по́ рцік
(лац. porticus)
крытая галерэя з калонамі, звычайна пры ўваходзе ў будынак (параўн. лоджыя , перыстыль ).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
то́ лас
(гр. tholos)
культавы будынак акруглай формы (грабніца, храм) у эгейскай культуры і антычным свеце.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
list 2 [lɪst] v. я́ ць спіс, уключа́ ць у спіс, пералі́ чваць;
a listed building BrE буды́ нак , уклю́ чаны ў спіс гістары́ чных або́ архітэкту́ рных по́ мнікаў, які́ я ахо́ ўваюцца дзяржа́ вай
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
уцале́ ць кніжн.
1. (пра чалавека ) heil [ú nversehrt, ú nverletzt] blé iben* ;
2. (пра будынак рэч ) ú nbeschädigt [intá kt] blé iben* ; heil und ganz blé iben*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Ма́ хіна ’машына’, ’вялікая прастора’, ’бялізны, велікан’ (Нас. ), махі́ на ’што-небудзь вялікае, грувасткае’, ’высокі чалавек, вярзіла’ (Мядзв. , ТСБМ , Мат. Гом. ; чавус. , Нар. сл. ), махі́ ня ’высокая жанчына’ (гродз. , Сцяшк. Сл. ), ма́ хінны , махі́ нны , ма́ хіны , махіне́ зны , махіле́ зны ’вельмі вялікі, высокі’ (Нас. , Мат. Гом. ; нараўл. , Арх. ГУ ; ТС ), ма́ хінь ’дрэва, паваленае бурай’ (Нікан. ). Ст.-бел. махина ’вялікае збудаванне’ (1598 г.). Запазычана са ст.-польск. machina ’ваенныя дзеянні’, ’будынак , канструкцыя’, якое з лац. machina ’будынак ; механізм’, ’асадныя прыстасаванні’ ст.-грэч. μηχανή , дар. μαχανά ’тс’, ’выдумкі, хітрыкі’ (Булыка, Лекс. запазыч. , 99; Кюнэ, 74).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Се́ льнік ‘матрас з саломы’ (Сцяшк. ), сельні́ к ‘агароджаная частка хлява, дзе складаюць сена’ (мазыр. , З нар. сл. ), селны́ к ‘будынак для сена або аддзяленне ў хляве для сена’ (Шушк. ). З сяннік (гл.) у выніку дысіміляцыі.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)