пылаўло́ўнік, ‑а, м.

Апарат для ачышчэння паветра або газу ад пылу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разлуча́льнік, ‑а, м.

Апарат для разлучэння і пераключэння ўчасткаў высакавольтнай лініі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раз’ядна́льнік, ‑а, м.

Апарат для раз’яднання і пераключэння ўчасткаў высакавольтавай лініі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

святлокапі́р, ‑а, м.

Спец. Апарат для здымання копій на святлоадчувальнай паперы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скораўзды́мнасць, ‑і, ж.

Спец. Скорасць, з якой лятальны апарат набірае вышыню.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

солераствара́льнік, ‑а, м.

Спец. Праточны апарат для прыгатавання раствору спажыўнай солі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тарпеды́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Ваенны марак, які абслугоўвае тарпедны апарат.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тэрмакапі́р, ‑а, м.

Апарат для вырабу копій дакументаў па тэрмаадчувальнай паперы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фано́граф, ‑а, м.

Апарат для запісу і ўзнаўлення гукаў механічным спосабам.

[Ад грэч. phōnē — гук і graphō — пішу.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фотапавеліча́льнік, ‑а, м.

Апарат для атрымання павялічаных фотаздымкаў спосабам светлавой праекцыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)