Verbum

betrügen* vt

1) падма́нваць, ашу́кваць;

sich ~ lássen* даць сябе́ падману́ць [ашука́ць]

2) (um A) пазба́віць ашука́нствам (каго-н. чаго-н.);

j-n um zehn Rúbel ~ аблічы́ць каго́-н. на дзе́сяць рублёў

bewáhren

1. vt

1) захо́ўваць, зберага́ць;

Disziplín ~ падтры́мліваць дысцыплі́ну

2) (vor D) збаўля́ць, засцерага́ць (ад чаго-н.);

Gott bewáhre! барані́ Бог [Бо́жа]!

2. ~, sich (vor D) засцерага́ць сябе́ (ад чаго-н.)

Gehör n -(e)s слых;

nach dem ~ на слых;

~ fínden* быць вы́слуханым;

sich (D) bei j-m ~ verscháffen заста́віць каго́-н. вы́слухаць сябе́;

j-m ~ schénken добразычлі́ва вы́слухаць каго́-н.

schätzen vt

1) шанава́ць, паважа́ць

2) ацэ́ньваць, вызнача́ць;

sich glücklich ~ лічы́ць сябе́ шчаслі́вым;

ich schätze séine Méinung я цаню́ [паважа́ю] яго́ ду́мку;

etw. zu ~ wíssen* ве́даць цану́ (каму-н., чаму-н.)

schméicheln vi ліслі́віць, дагаджа́ць;

es schméichelte ihm [ihn] гэ́та яго́ це́шыла;

das Bild ist geschméichelt партрэ́т кры́ху прыхаро́шаны;

er schméichelte sich, bald wíeder zu kómmen ён це́шыў сябе́ надзеяй ху́тка вярну́цца

schwören* vt, vi

1) кля́сціся, прысяга́ць;

bei séiner Éhre ~ кля́сціся сваі́м го́нарам;

Tréue ~ кля́сціся ў ве́рнасці

2) прысяга́ць, дава́ць прыся́гу

3) (zu D) аб’яўля́ць сябе́ прыхі́льнікам (каго-н., чаго-н.)

vergléichen* I

1. vt (mit D)

1) параўно́ўваць

2) звяра́ць, супастаўля́ць (з чым-н.);

vergléichen Sie die Zeit! праве́рце час!

2. ~, sich (mit D) раўня́цца, параўно́ўваць сябе́ (з кім-н.)

zíemen vi і ~, sich падыхо́дзіць, нале́жаць;

er weiß nicht, was sich ziemt ён не ве́дае, як сябе́ паво́дзіць;

es ziemt mir nicht, darüber zu úrteilen мне не́льга ду́маць [меркава́ць] аб гэ́тым