Verbum

híngehören vi (D)

1) нале́жаць, адно́сіцца (да каго-н., да чаго-н.)

2) быць да ме́сца

Militär n -s вайско́ўцы, вае́нныя;

beim ~ sein быць на вайско́вай слу́жбе;

zum ~ géhen* ісці́ ў а́рмію

Mótte II f -, -n дзіва́цтва, капры́з;

~n im Kopf háben разм. мець дзіва́цтвы, быць з дзіва́цтвамі

obenhináus adv:

~ wóllen* мець вялі́кія наме́ры [пла́ны], зама́хвацца на вялі́кія рэ́чы;

~ sein мець шмат пы́хі; быць запа́льчывым

scháchmatt: ~ sein

1) шахм. атрыма́ць мат

2) разм. быць на́дта сто́мленым, змо́раным; тра́піць у бязвы́хаднае стано́вішча

Séchser m -s, - шэсць, шасцёрка (напр., нумар аўтобуса);

kéinen ~ wert sein не быць ва́ртым і шэ́лега

Streu f -, -en сало́ма, падсці́лка (для скаціны);

auf der ~ líegen* разм. хварэ́ць, быць прыкава́ным да ло́жка

Sündenbock m -(e)s, -böcke разм. казёл адпушчэ́ння;

den ~ máchen [ábgeben*, spíelen] (müssen*) быць казло́м адпушчэ́ння

Táube I f -, -n го́луб, галу́бка;

~n im Kopf háben мець бзік у галаве́, быць дзіўнава́тым

táugen vi (zu D) быць прыда́тным (да чаго-н.);

das taugt nichts гэ́та нічо́га не ва́рта