удачарэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. удачараць — удачарыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

удзіма́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. удзімаць — удзьмуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уду́шванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. удушваць — удушыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узако́ненне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. узаконьваць — узаконіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узако́ньванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. узаконьваць — узаконіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узбо́ўтванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. узбоўтваць — узбоўтаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узбяга́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. узбягаць — узбегчы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узва́жванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. узважваць — узважыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узва́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. узвальваць — узваліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узвелічэ́нне, ‑я, н.

Кніжн. Дзеянне паводле знач. дзеясл. узвялічыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)